دانشنامه عقايد اسلامي - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ١٣٥
٤٥٩٧.امام على عليه السلام ـ نيز ـ: داناست ، آن گاه كه دانسته اى نباشد و پروردگار است ، آن گاه كه مربوبى نباشد و تواناست ، آن گاه كه توانسته اى نباشد.
٤٥٩٨.امام كاظم عليه السلام : داناست ، آن گاه كه دانسته اى نباشد ، و آفريدگار است، آن گاه كه آفريده اى نباشد ، و پروردگار است ، آن گاه كه مربوبى نباشد . پروردگار ما ، اين گونه وصف مى شود و فراتر از وصفِ واصفان است.
٤٥٩٩.امام رضا عليه السلام ـ از گفتارش در خدا شناسى ـ: معناى پروردگارى ، از آنِ او بود آن گاه كه مربوبى نبود ، و حقيقتِ خدايى [از آنِ او بود ] آن گاه كه پرستنده اى نبود . معناى دانا [ از آنِ او بود ]آن گاه كه دانسته اى نبود و معناى آفريدگار ، آن گاه كه آفريده اى نبود و حقيقتِ شنوايى ، آن گاه كه شنيده اى نبود.
٢٦ / ٤
پروردگار پروردگاران
٤٦٠٠.امام زين العابدين عليه السلام : خداوندا ! ستايش ، از آنِ توست ، [اى] نوآور آسمان ها و زمين، داراى جلال و شكوه، پروردگارِ پروردگاران ، و پرستيده هر پرستنده، و آفريدگار هر آفريده !
٤٦٠١.امام صادق عليه السلام : ستايش ، از آنِ خدايى است كه به بامداد درآمديم ، در حالى كه فرمان روايى از آنِ اوست... اى فرمان رواىِ فرمان روايى ، و پروردگارِ پروردگاران و سرورِ سروران!