رفیق الاخیار و انیس الابرار - حسینیبیان، سیدمهدی - الصفحة ٥٦ - دانش زِیان بخش
تربِیت کرده و بسازِیم. علوم مکانِیک، شِیمِی و فِیزِیک نمِیتوانند براِی آدمِی موجد اخلاق و هوش و سلامت و تعادل عصبِی و امنِیّت و صلح جهانِی گردد[١] و بالاخره علم، راه دنِیاِی عجِیب ولِی پرخطرِی را به روِی انسان گشوده است.[٢]
تِیغ دادن در کف زنگِی مست به که آِید علم را ناکس بدست
قرآن کرِیم مِیفرماِید:
(مَثَلُ الَّذينَ حُمِّلُوا التَّوْراةَ ثُمَّ لَمْ يَحْمِلُوها كَمَثَلِ الْحِمارِ يَحْمِلُ أَسْفاراً بِئْسَ مَثَلُ الْقَوْمِ الَّذينَ كَذَّبُوا بِآياتِ اللهِ وَ اللهُ لا يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمينَ)؛[٣]
وصف حال آنان که علم تورات بر آنان نهاده شد (و بدان مکلف شدند) ولِی آن را حمل نکردند (و خلاف آن عمل نمودند) در مَثَل به حمارِی ماند که بار کتابها بر پشت کشد (و از آن هِیچ نفهمد و بهره نبرد)، آرِی مثل قومِی که حالشان اِین است که آِیات خدا را تکذِیب کردند بسِیار بد است و خدا هرگز ستمکاران را (به راه سعادت) رهبرِی نخواهد کرد.
در عرف روزمرّه تنها تولِید، ارزش انسانِی ندارد؛ بلکه جاذبه مصرف لازم دارد. همچنان که با صرفه جوِیِی نمِیتوان غنِی شد؛ بلکه باِید کار کرد و سرماِیه خود را به کار انداخت.
[١] انسان موجود ناشناخته، ص ٤٨.
[٢] راه و رسم زندگِی، ص ١٥٢.
[٣] سوره جمعه، آِیه ٥.