رفیق الاخیار و انیس الابرار - حسینیبیان، سیدمهدی - الصفحة ٢٢ - رفِیق ناباب فرعون
أَحَدٍ عَجْزٌ.[١]
اگر روزگار، روزگارِ ستم باشد و مردمش اهل نيرنگ، اطمينان و اعتماد كردن به آحاد مردم درماندگى است.
روزِی موسِی علِیه السلام به فرعون گفت: از من ِیک پند و چهار فضِیلت مهم بپذِیر، عوض بستان و آن پند اِین است: «آشکارا اقرار کنِی که جز پروردگار جهان خداِی دِیگرِی نِیست و اوست که خالق آسمانها، ستارگان، کوه، درِیا و دشت است».
فرعون گفت: آن چهار چِیز که عوض خواهِی داد چِیست؟
موسِی علِیه السلام گفت: «اوّل اِینکه تنت همواره سالم بماند و آن بِیمارِیهاِیِی که در طب گفته شده، از تن تو دور بماند و هرگز مرِیض نشوِی. دوم آنکه عمر طولانِی داشته باشِی و پس از آنکه به عمر طبِیعِی خود رسِیدِی، ناکام از دنِیا نروِی؛ بلکه سرانجام خود، اجل را آرزو کنِی. سوم آنکه در مقابل اِین مُلک و سلطنت، به تو مُلک بالاتر از اِین خواهِیم داد و کسِی که با تو در حال جنگ است، چنِین مُلکِی به تو بدهد، پس ببِین در حال صلح چه خواهد داد و چه سفره رنگِین براِی تو خواهد چِید! چهارم آنکه همِیشه جوان خواهِی ماند و موِیت چون قِیر سِیاه و چهرهات چون ارغوان افروخته مِیماند».
[١] تحف العقول (ابن شعبه حرانِی، حسن بن علِی، متوفاِی قرن ٤)، ص ٣٥٧.