رفیق الاخیار و انیس الابرار - حسینیبیان، سیدمهدی - الصفحة ١٠٨ - بِیان قرآن
از علل خودکشِی او اِین بود که اشرافزاده بود. او پول توجِیبِی بِیش ازحدّ کفاِیت داشت، اما فکر صحِیح و منظّم نداشت. از موهبت اِیمان بِیبهره بود. جهان را مانند خود بوالهوس و گزافهکار مِیپنداشت. از نوع لذّتها که او مِیشناخت و با آنها آشنا بود، دِیگر چِیز جالبِی نبود که هستِی و زندگِی، ارزش انتظار آنها را داشته باشد. او دِیگر نمِیتوانست از جهان موجود لذّت ببرد. بسِیار کسان دِیگر مانند او فکر منظّم نداشته و از موهبت اِیمان هم بِیبهره بودهاند، اما مانند او سِیر و اشرافزاده نبودهاند و حِیات و زندگِی براِی آنها جالب بوده است به همِین خاطر دست به خودکشِی نزدهاند.[١]
مولا امام علِی علِیه السلام مِیفرماِیند:
أَلَا وَ إِنَّ الشَّجَرَةَ الْبَرِّيَّةَ أَصْلَبُ عُوداً وَ الرَّوَاتِعَ الْخَضِرَةَ أَرَقُّ جُلُوداً وَ والنباتات البدوِیه اقوِی وقودا و ابطا خمودا.[٢]
آگاه باشِید که درختان برِیّهاِی که از آب دورند چوبشان محکمتر است و سبزههاِی خرّم نازک اندامترند و گِیاهان بِیابانِی در آتش افروزِی قوِیترند.
بِیان قرآن
لذا گذشته از اِینکه تضاد و بدِیها در جلوه دادن به زِیباِیِیها و در
[١] نقل از عدلِی الهِی، مرتضِی مطهرِی، ص ١٠٧.
[٢] نهج البلاغه (للصبحِی صالح)، نام? ٤٥، ص ٤١٨.