وسوسه های شیطانی و راه های مقابله با آن از دیدگاه قرآن کریم - ایزدی، عباس - الصفحة ٥٤ - اختیار انسان در پذیرش فکر و تزیین شیطان

«اِی فرزندان ‌آدم آِیا با شما پِیمان نبستم شِیطان را عبادت نکنِید چرا که او دشمنِی آشکار است».

خداوند متعال پِیروِی از شِیطان را در حدّ عبادت دانسته است و اِین همان شرک در عبادت است که از آن نهِی شده است.

)وَأَنِ اعْبُدُونِي هَذَا صِرَاطٌ مُسْتَقِيمٌ([١]؛

«و اِین که مرا عبادت کنِید، راه مستقِیم اِین است».

عهد و پِیمان خداوند با بندگان اِین است که تنها او را پرستش کنند و راه راست جز اِین نِیست و کسانِی که غِیر از اِین را انتخاب کنند در حق خودشان ستم کرده‌اند و براِیشان عذاب دردناک است.

)إِنَّ الظَّالِمِينَ لَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ(‌[٢].

گوِیا شِیطان صغرِی و کبرِی تشکِیل مِی‌دهد و در قالب قِیاس شکل اول در جواب پِیروانش مِی‌گوِید: شما خودتان ظالمِید

)وَ إِنَّ الظَّالِمِينَ لَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ(‌؛

«و براِی ظالمان عذاب دردناک است. پس براِی شما که ظالمِید عذاب دردناک مِی‌باشد».

از مباحث قبل نتِیجه مِی‌گِیرِیم کار شِیطان تزِیِین و تسوِیل و مکر و حِیله و آراِیش دادن است و کسِی را اجبار بر پِیروِی از خود نمِی‌کند و انسان‌هاِی بِینا و با بِینش فرِیب او را نمِی‌خورند و تنها کسانِی او را اطاعت مِی‌کنند که زمِینه انحراف در آ‌ن‌ها وجود دارد و ولاِیت شِیطان را بر خود مِی‌پذِیرند.

[١]. همان / ٦١.

[٢]. ابراهِیم / ٢٢.