وسوسه های شیطانی و راه های مقابله با آن از دیدگاه قرآن کریم - ایزدی، عباس - الصفحة ٣٧ - نمونهای دیگر از تزیین شیطان

)قَالَ رَبِّ بِمَا أَغْوَيْتَنِي لأزَيِّنَنَّ لَهُمْ فِي الأرْضِ وَلأغْوِيَنَّهُمْ أَجْمَعِينَ. إِلا عِبَادَكَ مِنْهُمُ الْمُخْلَصِينَ. قَالَ هَذَا صِرَاطٌ عَلَيَّ مُسْتَقِيمٌ. إِنَّ عِبَادِي لَيْسَ لَكَ عَلَيْهِمْ سُلْطَانٌ إِلا مَنِ اتَّبَعَكَ مِنَ الْغَاوِينَ. وَ إِنَّ جَهَنَّمَ لَمَوْعِدُهُمْ أَجْمَعِينَ. لَهَا سَبْعَةُ أَبْوَابٍ لِكُلِّ بَابٍ مِنْهُمْ جُزْءٌ مَقْسُومٌ([١]؛

«شِیطان گفت: خداِیا چنان‌چه مرا گمراه کردِی من نِیز در زمِین (همه چِیز) را در نظر فرزندان آدم زِینت و جلوه مِی‌دهم و همه آن‌ها را گمراه خواهم کرد به جز بندگان پاک و خالص تو را. خداوند فرمود همِین اخلاص و پاکِی، راه مستقِیم به درگاه رضاِی من است و هرگز تو را بر بندگان خالص تسلّط و غلبه‌اِی نِیست لکن اقتدار و سلطنت تو بر پِیروان گمراه توست و به راستِی جهنم وعده‌گاه همه آن‌هاست که براِی آن هفت در است که هر درِی براِی ورود دسته‌اِی از گمراهان معِیّن شده است».

نظر فخر رازِی در مذهب ابلِیس

) قَالَ رَبِّ بِمَا أَغْوَيْتَنِي(، «ما» در اِین قسمت از آِیه مصدرِیه است که ما بعد خود را به تأوِیل مصدر مِی‌برد و مِی‌شود: «قال رب باغوائک اِیّاِی» ِیعنِی اِی پروردگار من در مقابل گمراه کردن تو مرا، من نِیز تا قِیامت همه بندگانت غِیر از مخلصان را گمراه مِی‌سازم. البته خداوند شِیطان را گمراه نساخت و تنها در مقابل نافرمانِی و کبرش وِی را به مجازات عملش رساند و از نعمت بهشت محروم ساخت که در نظر شِیطان، اِین گمراه ساختن به حساب آمد.

[١]. حجر/ آِیات ٣٧ تا ٤٥.