نام وحِی هم به آن بگذارِیم اما اِین‌ها وحِی پِیامبرانه نِیست وحِی پِیامبرانه از همه اِین‌ها بالاتر است آن وقت بِیاِیِیم بگوِیِیم وحِی از سنخ غرِیزه است اشکالش اِین است که اِین از سنخ غرِیزه دانستن آگاهانه بودن وحِی را زِیر سؤال مِی‌برد.

آقاِی مطهرِی مِی‌گوِید: «جنبه آگاهانه بودن وحِی به درجات غِیرقابل توصِیفِی بالاتر از حس و عقل است و فضاِیِی که وسِیله وحِی اکتشاف مِی‌شود بسِی وسِیع‌تر و گسترده‌تر و ژرف‌تر از آن فضاِیِی است که عقل تجربِی قادر به اکتشاف آن است.

و ما در بخش‌هاِی گذشته (بخشِی مکتب و اِیدئولوژِی) اِین مطلب را ثابت کردِیم که با توجه به مجموع استعدادهاِی فردِی و اجتماعِی انسان و پِیچِیدگِی روابط اجتماعِی انسان و مشخص نبودن نهاِیت سِیر تکاملِی انسان باِید بپذِیرِیم که آن‌چه فِیلسوفان و متفکران اجتماعِی به نام اِیدئولوژِی بافته‌اند، گمراهِی و سرگشتگِی است. و اگر براِی انسان از نظر اِیدئولوژِی وحِی را نپذِیرِیم. باِید بپذِیرِیم که انسان فاقد اِیدئولوژِی است متفکران امروز بشر اذعان دارند که ارائه خط سِیر آِینده بشر به وسِیله اِیدئولوژِی‌هاِی بشرِی تنها به صورت منزل به منزل است ِیعنِی تنها در هر منزل مِی‌تواند آن هم به ادعاِی آقاِیان، منزل بعدِی را مشخص کرد.

اما اِین که منازل بعد از اِین منزل کجاست و سرمنزل نهاِیِی چِیست آ‌ِیا اساساً منزلِی وجود دارد ِیا ندارد، هِیچ معلوم نِیست سرنوشت چنِین اِیدئولوژِی‌هائِی روشن است. اِی کاش علامه اقبال که کم و بِیش مطالعاتِی در آثار عرفا دارد و مخصوصاً به مثنوِی مولانا ارادت خاصِی دارد در آن نوشته‌ها بِیشتر مطالعه مِی‌کرد و به ملاک بهترِی براِی ختم نبوت دست مِی‌ِیافت همانطور که عرفا به اِین نکته دست ِیافته‌اند که نبوت از آن جهت پاِیان ِیافت که تمام مراحل و منازل فردِی و اجتماعِی نسان و راهِی که انسان باِید بپِیماِید، ِیک جا کشف گشت. پس از آن هر بشرِی هر چه درِیافت کند بِیشتر از آن نخواهد بود و به ناچار محکوم به پِیروِی است.