وسوسه های شیطانی و راه های مقابله با آن از دیدگاه قرآن کریم - ایزدی، عباس - الصفحة ١١٨ - صفات دوستان خدا و اهل بصیرت

مِی‌کند (و از سخن نسنجِیده و فتواِی بِی‌اساس خوددارِی مِی‌کند) در نتِیجه از ‌آفات مصون مِی‌ماند».

«قد اخلص لله فاستخلصه، فهو من معادن دِینه و اوتاد ارضه قد الزم نفسه العدل فکان اوّل عدله نفِی الهوِی عن نفسه ِیصف الحق و ِیعمل به؛ خود را براِی خدا خالص قرار داد خداوند هم او را خالص براِی خود برگزِید (و انواع فِیوضات و عناِیت را شامل حال او ساخت) پس او از معادن و گنجِینه‌هاِی دِین خدا و ستون‌هاِی زمِین او است. به راستِی عدالت را ملازم خوِیش ساخته و اولِین مرحله عدالت او اِین است که هوِی و هوس را از خود دور ساخته، حق را براِی دِیگران توصِیف مِی‌کند و خود عامل به آن است».

او مِی‌داند که بزرگ‌ترِین غضب و دشمنِی نزد خدا و دورِی از رحمتش اِین است که بگوِید آن‌چه را عمل نمِی‌کند:

)كَبُرَ مَقْتًا عِنْدَ اللَّهِ أَنْ تَقُولُوا مَا لا تَفْعَلُونَ([١].

«لا ِیدع للخِیر غاِیةً الا امّها و لا مظنّةً الا قصدها و قد امکن الکتاب من زمامه فهو قائده و امام ِیَحُلُّ حِیث حل ثقلُهُ و ِینزل حِیث کان منزله؛ براِی خِیر هِیچ هدفِی را وا نمِی‌گذارد مگر اِین که آن را قصد مِی‌کند و گمان خِیرِی را رها نمِی‌کند مگر اِین که آن را اراده مِی‌کند. (سعِی و تلاش مِی‌کند همه کارهاِی خِیر را انجام دهد حتِی جاِیِی را که گمان به کار خِیر دارد). عنان اختِیار

[١]. صف / ٣.