بانوى آب و آفتاب: طرحى نو در كتابشناسى حضرت زهرا (س) - سروقامت، حسين - الصفحة ٨١ - «شاهكار خلقت»/ هاشم معروفالحسنى؛ زندگينامه خديجه كبرى و فاطمهزهرا

منزلت اهل بيت در احاديث پيامبر ٦

از روايات بسيار و پراكنده در كتب حديث سنى و شيعى، به خوبى نمايان است كه پيغمبر مى‌كوشيد كه از راههاى گوناگون، اين گروه شايسته خاندان خويش را، براى پيشوايى امت، آماده و انظار مسلمين را در حل دشواريها و رويدادهاى دينى و دنيوى خود متوجه آنان كند.

گاهى به كشتى نوح تشبيهشان مى‌كرد، زمانى به دروازه كنعان، و مى‌فرمود: راستى كه داستان دودمان من در ميان شما، همان دروازه كنعان است و بنى اسرائيل، كه هر كس از در درآمد، از عذاب خدا رهيد.

گاهى هم آنها را به ستارگان آسمان مانند مى‌فرمود و مى‌گفت: ستارگان آسمان، امان آسمانيانند و خاندان من امان امتم از نابودى و گمراهى است.[١]

فدك، پشتوانه‌اى براى اهل بيت‌

زهرا هم مثل ديگر مسلمانان، على را براى جانشينى پيغمبر از همه شايسته‌تر مى‌ديد، چه او نيز مانند ديگران، در اين باره از پدر سخنان صريحى شنيده بود كه تأويل‌پذير نمى‌نمود. پس وى و ديگر افراد بنى هاشم و اكثريت چشمگير مسلمين، منتظر اين نبودند كه هنوز پيكر سرد پيغمبر به خاك نرفته، و در حالى كه خاندانش منصرف از هر كار در انديشه لازم‌ترين امر كه تجهيز و دفن رسول است، ناگهان كار خلافت تمام شود و فاطمه در چنين تحول خطيرى مصلحت ديدكه با سرسختى تمام به دفاع از حق على در خلافت برخيزد. چه جانشينى شويش را ادامه رسالتى مى‌دانست كه همسر و پدرش شيفته‌ترين كس به آن، و فداكارترين و جانبازترين افراد در آن راه بودند.

[١]- ص ٤٩ كتاب.