در همين آغاز، دو اشكال اساسى بر كتاب وارد است. نخست آنكه هر كتاب به‌گونه‌اى مستقل تدوين و منتشر مى‌شود و وابستگى آن به كتاب ديگر كه به‌گونه‌اى مجزا چاپ شده و ممكن است هيچ‌گاه در اختيار خواننده كتاب ديگر قرار نگيرد، امرى غيرمعمول و نامتداول است. اشكال ديگر آنكه نويسنده خود در مقدمه چاپ اول اشاره مى‌كند در خلال تأليف و به‌خصوص چاپ كتاب، حوادث انقلاب‌اسلامى پديد آمده كه اين حوادث فراغت خاطر را از نگارنده سلب كرده و باعث شده است احيانا پاره‌اى از مطالب، تكرار يا برخى تذكرات لازم از قلم بيفتد ... ايشان آن‌گاه اظهار اميدوارى مى‌كنند كه با رسيدن فرج عمومى و بر طرف شدن ناملايمات و تأثرات روحى براى چاپهاى بعدى اصلاحاتى از اين نظر به عمل آيد و اين نقايص برطرف گردد.[١]

آيا با گذشت ٢٧ سال از چاپ اول كتاب و ربع قرن از انقلاب اسلامى هنوز اين فرصت فراهم نشده و جاى آن نيست كه در چاپ يازدهم كتاب به اين مهم پرداخته شود؟ آيا كتاب هنوز بايستى با مقدمه چاپ اول منتشر شود و مقدمه‌اى براى چاپ يازدهم نياز نيست؟

اميدواريم بيان اين سخن نويسنده دانشمند را بر آن دارد كه در چاپ دوازدهم به انجام اين اصلاحات اقدام ورزيده، خواننده سخت پسند خويش را اقناع نمايد.

البته آنچه بيان شد، نبايستى ما را از محسنات كتاب غافل سازد. نكات ارزشمندى كه اهتمام به آنها تنها از عهده نويسنده‌اى توانا و انديشمند برمى‌آيد.

نخستين امرى كه در يك كتاب به چشم مى‌آيد و محل تأمل است تسلط نويسنده بر موضوع مورد بحث است. به عنوان مثال در كتابى‌

[١] - مقدمه چ اول كتاب، ص ١.