بانوى آب و آفتاب: طرحى نو در كتابشناسى حضرت زهرا (س) - سروقامت، حسين - الصفحة ١٩٧ - «حضرت زهرا، شاهد خلقت و آفرينش»/ احمد رحمانىهمدانى؛ فاطمهالزهرا، شادمانى دل پبامبر

به امام و مراجعه به او كه از سوى خداوند الزامى بوده و عهد و پيمان الهى از بندگانش گرفته شده است. ثانيا صِرف مراجعه به طبيب تا به دستور او عمل نشود اثرى ندارد، برخلاف اذعان و اقرار به امامت كه به خودى خود عبادت و طاعت بوده، پاداش اختصاصى دارد.

اتفاقا زمانى اين بحث را براى مرحوم فلسفى (ره) عنوان كردم. استدلال اين بود كه اگر بر فرض يكصد مسيحى به يكباره به اردوگاه اسلام پيوستند، عده‌اى شيعه شدند و محب اهل بيت، عده‌اى هم غير شيعه. آن‌گاه همگى‌قبل از آنكه موفق به عملى شوند، در حادثه‌اى از دنيا رفتند. آيا عقل سليم مى‌گويد اينها نزد خدا به يك گونه‌اند و اين محبت و ولايت در سعادت گروه اول مؤثر نيست؟ از سخن استاد شهيد اينگونه فهميده مى‌شود كه خداوند با هر دو گروه به يك صورت معامله مى‌كند و اين محبتى كه با عمل صالح قرين نشده، در سعادت آنها چندان اثرى ندارد. در حالى كه مفاد رواياتى كه درباره محبت اهل بيت آمده، خلاف چنين مطلبى را اثبات مى‌كند.

به مرحوم فلسفى عرض كردم شما پيرامون اين موضوع فكر كنيد و به من جواب بدهيد. فرداى آن روز ايشان را ديدم و مطلب را پرسيدم. عرضه داشتند: آقاى رحمانى؛ هر چه فكر كردم سخن شما را درست يافتم.

به هر ترتيب عزيزان پژوهشگر مى‌توانند براى تبيين بهتر بحث به اصل منبع مذكور مراجعه نمايند.

نقد و نظر

پس از بيان نقطه نظرات مؤلف دانشمند، در قالب پرسشها و پاسخهايى كه گذشت، قدرى به نقّادى كتاب پرداخته، برخى مسائل را مورد اشاره قرار مى‌دهيم.