بانوى آب و آفتاب: طرحى نو در كتابشناسى حضرت زهرا (س) - سروقامت، حسين - الصفحة ١٨١ - «اسوه عالم و آدم»/ ابراهيم امينى؛ فاطمه زهرا(س) بانوى نمونه اسلام

١- تسلسل مطالب كتاب بسيار خوب و سير مطالب با گذر عمر شريف حضرت صديقه طاهره هماهنگ است. تنها بخش هفتم كتاب (تحقيقى در منازعه زهرا با ابوبكر) با اين مجموعه هماهنگى ندارد كه به نظر مى‌رسد اگر نويسنده محترم آن را به صورت جزوه‌اى جداگانه منتشر سازد، مفيدتر و كارآمدتر خواهد بود. به‌ويژه آنكه در بخش پنجم كتاب (فاطمه بعد از پدر) سى صفحه پيرامون همين موضوع بحث شده است.

٢- منابع و مآخذ كتاب به صورت پاورقى در ذيل صفحات كتاب آمده است. اين امر در مراجعه مخاطب به منبع اصلى مفيد و كارساز است. هر چند انتظار اين بود كه فهرست كاملى از اين منابع و مآخذ به همراه مشخصات دقيق آنها در پايان كتاب آورده شود.

اين خود بيانگر اين نكته است كه نويسنده مخاطب خويش را عموم مردم قرار داده و كتاب را براى قشر تحصيلكرده كه عموما در پى رفرنس‌هاى دقيق و مشخصى هستند، ننوشته است.

٣- زبان كتاب، زبانى سليس و روان و با شاخصه‌هاى عمومى محاوره در بين مردم كاملًا سازگار است.

٤- اغلب از ترجمه آيات و روايات استفاده شده و در مواردى كه آيه يا حديث عينا ذكر شده‌با اعراب دقيق مشخص شده است. همچنين نشانى اغلب آيات قرآن در پاورقى آمده است، هر چند مواردى هم وجود دارد كه نشانى در پاورقى ذكر نشده است. نظير آيات شريفه «لا تَجْعَلُوا دُعاءَ الرَّسُول ...»[١]، «طه ما انْزَلنا ...»[٢] «فَآتِ ذَالقُرْبى حَقَهُ»[٣] و ...

[١]- ص ١٠٨ كتاب.

[٢]- ص ١١٠ كتاب.

[٣]- ص ١٥٩ كتاب.