بانوى آب و آفتاب: طرحى نو در كتابشناسى حضرت زهرا (س) - سروقامت، حسين - الصفحة ١٧٥ - «اسوه عالم و آدم»/ ابراهيم امينى؛ فاطمه زهرا(س) بانوى نمونه اسلام

پيغمبر اكرم على و فاطمه و حسن و حسين : را پيش خودش خواند. جامه‌اش را بر سرشان افكند و فرمود: خدايا! اينها اهل بيت من هستند. آلودگى را از ايشان زايل كن و پاك و پاكيزه شان گردان.

ام سلمه عرض كرد: يا رسول اللّه، من هم با ايشانم!

پاسخ داد: تو هم بر خوبى هستى.[١]

اين ماجرا به گونه‌هاى مختلف در روايات بسيارى نقل شده و به حد تواتر رسيده است. از آنچه مورد اهتمام نويسنده كتاب فاطمه زهرا، بانوى نمونه اسلام است مى‌توان به موارد زير اشاره كرد:

١- پيامبر در همه اين قبيل روايات جامه يا عباى خويش را بر سر على و فاطمه و حسن و حسين مى‌انداخت و آيه تطهير را تلاوت مى‌كرد تا راه سوء استفاده بسته شود و بعدها ديگران ادعا نكنند كه ما نيز جزو اهل بيت بوده‌ايم.

٢- امتناع رسول خدا از ورود ام سلمه به اين جرگه و مخاطب ساختن او به اين خطاب كه «تو نيز بر خوبى هستى»، مشخص مى‌سازد كه اين حيطه، حيطه‌اى كاملًا اختصاصى بوده و حتى برخى همسران پاكيزه پيامبر هم بدان راهى نداشته‌اند.

٣- تا مدتها هنگامى كه پيامبر به هنگام صبح براى نماز به مسجد مشرف مى‌شدند، اهل خانه فاطمه را مورد خطاب ساخته، آيه تطهير را تلاوت مى‌كردند تا مردم در مصاديق اهل بيت ترديدى به خود راه ندهند.

٤- بارها اهل بيت پيغمبر اين آيه را در حضور اصحاب تلاوت مى‌كردند و مى‌فرمودند اين آيه در حق ما نازل شده و هيچگاه مورد انكار واقع نمى‌شدند.

[١]- صفحات ١٢٣ و ١٢٤ كتاب به نقل از ينابيع الموده، ص ١٢٥.