بانوى آب و آفتاب: طرحى نو در كتابشناسى حضرت زهرا (س) - سروقامت، حسين - الصفحة ١٧١ - «اسوه عالم و آدم»/ ابراهيم امينى؛ فاطمه زهرا(س) بانوى نمونه اسلام

روش تحقيقى كتاب‌

نويسنده در اثر حاضر ضمن پرداختن به زواياى مختلف زندگانى حضرت زهرا (س) در دوران مختلف، روش تحقيقى خاصى را در رابطه با برخى نكات كه نيازى به تفحص و بررسى دارد، اعمال كرده است.

در اين روش اقوال مختلف از شخصيتهاى گوناگون ارائه شده، آن‌گاه نويسنده به دلايلى كه گاهى از آنها پرده بر مى‌دارد و گاهى بدون اشاره به آنها عبور مى‌كند و رد مى‌شود، يكى از آنها را پذيرفته و مود تأكيد قرار مى‌دهد. هر چند تعداد اين موارد در كتاب، چندان گسترده نيست، اما حكايت از روح علمى و پژوهشى نويسنده مى‌كند و اهتمامى كه نسبت به بازشناسى حقيقت در ميان گزينه هايى دارد كه پرده‌اى از ابهام بر روى آنها افتاده و از چشم خواننده پنهان مانده است.

در اين خصوص مى‌توان به تلاش نويسنده براى بازشناسى حقيقت در مواردى چون اقدامات اهل بيت در مقابله با ماجراى سقيفه، علل و عوامل اظهار محبتهاى فوق‌العاده رسول اللّه ٦ به حضرت فاطمه (س)، اختصاص آيه تطهير به پنج تن آل عبا يا شناسايى قبر فاطمه (س) اشاره كرد. بازكاوى اين جريانات علاوه بر تنوير افكار خوانندگان، كوشش مؤلف محترم را نيز عيان مى‌سازد:

اقدامات اهل بيت در مقابله با ماجراى سقيفه‌

نويسنده در توصيف وضعيت حضرت فاطمه (س) بعد از رحلت رسول اكرم ٦ بدون ورود مفصل در ماجراى طولانى و دامنه دار سقيفه و تنها در بيست صفحه از صفحات كتاب‌[١] به جريان خلافت اشاره مى‌كند. او از على ٧ به عنوان كسى كه بعد از كفن و دفن رسول اللّه‌

[١]- صفحات ١٤٢ تا ١٦٢ كتاب.