خود مؤلف اين جهت را رعايت كرده و به اين الزام تن‌داده، اين جولان از مترجم گرفته مى‌شود و در اين صورت ديگر دخل و تصرف مترجم ضرورتى ندارد. اما در اثر حاضر چنانچه خود مترجم نيز اذعان دارد[١]، در ترجمه برخى قسمتها مترجم از خود بر متن كتاب افزوده و براى اداى مطلب و بيان مقصود تلاشى وافى اما اضافى را در افزودن بر متن كتاب مصروف داشته است.[٢]

بدين ترتيب در يك سنجش كلى نسبت به كار مترجم مى‌توان گفت او در برخى موارد (نظير آنچه در خطبه حضرت آمده) از ترجمه جامد و لغت به لغت بهره برده، گاهى با برداشتى آزاد و مستقل كاملًا پا را از حيطه متن فراتر نهاده و گاه نيز تلفيقى از اين دو روش را بكار برده است.

مطلب ديگرى كه در نحوه آرايش كلام مترجم به چشم مى‌خورد اصرار بر استفاده از نثرى موزون است، بى‌آنكه نسبت به شيوه استعمال و حذف افعال دقت كافى به خرج دهد. اين نكته در خصوص ترجمه اشعار روشن‌تر و ملموس‌تر به چشم مى‌خورد.

همچنين عدم رعايت قواعد ادبيات فارسى در برخى موارد به زيبايى و سلاست متن لطمه وارد مى‌كند.[٣]

[١]- پاورقى ص ٤١ كتاب.

[٢]- براى مثال مى‌توان به پاورقى ص ٣٠٤، حواشى فصل ٢، شماره ٢، پاورقى ص ٦٢٧، پاورقى ص ٤٨٩، پاورقى صفحات ٥٣٣ تا ٥٣٥، پاورقى ص ٥٨٣ و همچنين پاورقى ص ٢١٨ كتاب اشاره كرد.

[٣]- در اين خصوص مى‌توان به شعر سيد محمد قزوينى در ص ٩٦ كتاب اشاره كرد:

قالَتْ فَجِئْتُهُ وَ قَدْ لَبَّيْتُهُ مُسْرِعَةً و بِالْكِساءِ عَطَّيْتُهُ

مترجم محترم در ترجمه اين شعر چنين آورده است:

فرمايد: به سويش شتافته و امرش را به سرعت اجابت نموده و با عبايش پوشاندم.

چنانچه مستحضريد بعد از وجه وصفى در صورتى كه افعال به صورت ناتمام بكار برده شوند، نمى‌توان آنها را با حرف عطف« واو» به يكديگر متصل كرد. در اينگونه موارد فعل يا افعال بعدى از لحاظ زمان و مكان و معنى نمى‌توانند متمم فعل قبل واقع شوند. آنچه در اين موارد صحيح به نظر مى‌رسد يا آن است كه بعد از اينگونه افعال ناتمام ويرگول به كار رود و تنها مورد آخر با واو به يكديگر متصل گردد، نظير:

به سويش شتافته، امرش را به سرعت اجابت نموده و با عبايش پوشاندم.

و يا چنانچه تعمّدى نسبت به استفاده از واو عطف است، افعال به صورت كامل و تمام استعمال شوند. نظير:

به سويش شتافتم و امرش را به سرعت اجابت نمودم و با عبايش پوشاندم.

در سرتاسر كتاب به كرّات از اين موارد به چشم مى‌خورد كه مترجم محترم بهتر است در چاپهاى بعدى نسبت به اصلاح آنها اهتمام نمايد.