آرام‌بخش دل داغديدگان (ترجمه مُسكّن الفؤاد شهيد ثاني) - جناتي، حسين - الصفحة ١٢٣ - بر پشت دست زدن به هنگام مصيبت اجر را از بين مىبرد

پيامبر خدا ٦ فرمود: مرگ داراى فزع مى‌باشد و هر گاه مرگ يكى از برادرانتان فرا رسيد بگوييد:

«إِنَّا لِلَّهِ وَ إِنَّا إِلَيْهِ راجِعُونَ‌ وَ إِنَّا إِلى‌ رَبِّنا لَمُنْقَلِبُونَ‌ اللّهمّ اكتبه عندك من المحسنين و اجعل كتابه في علّيّين و اخلف على عقبه في الآخرين اللّهم لا تحرّمنا اجره و لا تفتنّا بعده‌[١].»

«ما مملوك خداييم و به سوى او بازگشت مى‌نماييم و به طرف پروردگار خويش مراجعت مى‌كنيم. خدايا! اين ميت را در نزد خودت در زمره محسنين بنويس و كتاب و نامه عمل او را در عليين قرار ده و جانشينان صالحى از او به يادگار گذار و نسل او را قطع مفرما. خدايا! ما را از اجر او محروم منما و بعد از او ما را مورد فتنه و آزمايش قرار مده.»

و عن الحسين بن علىّ بن ابى طالب ٧ انّ النّبىّ ٦ قال: «من اصابته مصيبة فقال اذا ذكرها: إِنَّا لِلَّهِ وَ إِنَّا إِلَيْهِ راجِعُونَ‌ جدّد اللَّه عزّ و جلّ له اجرها مثل ما كان له يوم اصابته».[٢]

پيامبر ٦ فرمود: «هر كس مصيبتى به او رسيده است و هر گاه آن مصيبت به يادش مى‌آيد بگويد «إِنَّا لِلَّهِ وَ إِنَّا إِلَيْهِ راجِعُونَ‌» خداوند عز و جل اجر و پاداش او را مانند روزى كه مصيبت بر او وارد شد تجديد مى‌فرمايد.

[١] - كنز العمال، ج ١٥، ص ٥٧١

[٢] - مسند احمد، ج ١، ص ٢٠١ و الدر المنثور، ج ١، ص ١٥٦