آرام‌بخش دل داغديدگان (ترجمه مُسكّن الفؤاد شهيد ثاني) - جناتي، حسين - الصفحة ٤٧ - وجه پنجم؛ مصيبتها و مشكلات انبيا و اوليا از همه بيشتر بود

پيوستگى‌اش دائم، همدمى او زياد و نفعش كامل باشد.

پس اگر به مرادت رسيدى و دوست داراى صفات مذكور را يافتى ظفرمند و پيروزى؛ او همان كسى است كه سزاوار است مقصد نهايى تو باشد و لازم است از او محافظت كنى و به او اهتمام‌ورزى و اوقات خود را صرف او نمايى و اوست غايت هر محبت و منتهاى هر مقصد و آن نيست مگر اشتغال به خدا و به او واگذارى هر چه كه در اين مسير به انسان وارد مى‌شود زيرا اين علامت دوستى خداوند متعال است كه فرمود:

يُحِبُّهُمْ وَ يُحِبُّونَهُ‌[١] و الَّذِينَ آمَنُوا أَشَدُّ حُبًّا لِلَّهِ‌[٢] «خدا ايشان را دوست دارد و ايشان نيز خدا را دوست دارند.» «و كسانى كه ايمان آورده‌اند محبتشان از براى خدا شديدتر است.» و پيامبر ٦ محبت خدا را از شرايط ايمان قرار داده و فرمود:

«لا يؤمن احدكم حتّى يكون اللَّه و رسوله احبّ اليه ممّا سواهما و لا يتحقّق الحبّ في قلب احدكم لأحد مع كراهته لفعله و سخطه به بل مع رضاه به على كلّ وجه بل على وجه الحقيقه لا على وجه التّكليف و التّعنت.»

«هيچ يك از شما ايمان نياورد مگر اين كه خدا و رسول او در نزدش از همه محبوب‌تر باشند و محبّت كسى در قلب هيچ كدام از شما واقع نمى‌شود در حالى كه از كار او

[١] - مائده: ٥٤

[٢] - بقره: ١٦٥