آرام‌بخش دل داغديدگان (ترجمه مُسكّن الفؤاد شهيد ثاني) - جناتي، حسين - الصفحة ٢٤٠ - گريه پيامبر

ابراهيم ريحانه‌ام بود

خالد بن سعد مى‌گويد: وقتى كه ابراهيم فرزند رسول خدا ٦ وفات كرد حضرت رسول ٦ گريست. عرض كردند: آيا شما در مرگ فرزندت گريه مى‌كنى اى رسول خدا؟ پيامبر خدا ٦ فرمود: ابراهيم ريحانه‌اى بود كه خداوند به من هديه كرده بود و من آن ريحانه را مى‌بوييدم.

رسول خدا ٦ در روزى كه ابراهيم وفات كرد فرمود: آن حزن و اندوهى كه در قلب يا در چشم مى‌باشد رحمت است و آن حزن و اندوهى كه به زبان و دست باشد آن از شيطان است (حزن دست و زبان اين است كه مثلا با دست به سر و صورت خود بزند و يقه‌اش را پاره كند و با زبان به كار خدا اعتراض كند و بگويد چرا خدا چنين كرد و چرا و چنان نكرد و)

گريه پيامبر ٦ سر قبر ابراهيم‌

زبير بن بكار روايت كرده است: وقتى ابراهيم را به قبرستان بردند حضرت هم به قبرستان رفت و كنار قبر ابراهيم نشست. سپس قدرى نزديك‌تر به قبر شد وقتى ديد ابراهيم را در قبر گذاشته‌اند اشك از ديدگان مباركش جارى شد. اصحاب چون حالت گريان پيغمبر ٦ را ديدند همه با صداى بلند گريستند.

در اين هنگام ابو بكر رو به پيامبر كرد و گفت: اى رسول خدا! آيا