آرام‌بخش دل داغديدگان (ترجمه مُسكّن الفؤاد شهيد ثاني) - جناتي، حسين - الصفحة ٢٦٠ - وصيت امام باقر

مغيره گفت. پيامبر تا پايان نوحه سرايى‌اش ناظر بود و ايرادى به ام سلمه نگرفت و سخنى نفرمود و بدين وسيله كار ام سلمه را تأييد و تقرير كرد.

وصيت امام باقر ٧ در مورد عزادارى و ماتم خود

٤ چهارمين دليل بر تجويز نوحه سرايى براى ميت اين است كه:

ابن بابويه از امام باقر ٧ روايت كرده است كه آن حضرت وصيت كرد ده سال در موسم حج در منى براى او گريه و نوحه سرايى كنند، و رسم ماتم را تجديد نمايند و بر مظلوميت آن حضرت بگريند.

٥ دليل پنجم بر جايز بودن نوحه سرايى براى اموات اين است كه يونس بن يعقوب از امام صادق ٧ روايت كرده است كه آن حضرت فرمود: پدرم امام باقر ٧ به من وصيت كرد و فرمود: اى جعفر! مقدارى از مال مرا وقف كن براى ندبه‌كنندگان كه مدت ده سال در منى موسم حج بر من ندبه و گريه كنند.

علما گفته‌اند: مقصود امام از وصيت اين بود كه مردم بدين وسيله از فضايل و مناقب و مصيبت‌ها و مشكلاتى كه از طرف حكام وقت بر آنها وارد مى‌شد آگاه گردند. تا از آنها پيروى كنند، زيرا بعد از مرگ تقيه‌اى در كار نيست (يعنى در زمان حيات امام ٧ بازگو كردن فضايل و مظلوميت او ممنوع بود ولى حالا كه از دنيا رفت آن ممنوعيت برداشته شده است).

تا اينجا چند نمونه در تجويز نوحه سرايى براى اموات ذكر