آرام‌بخش دل داغديدگان (ترجمه مُسكّن الفؤاد شهيد ثاني) - جناتي، حسين - الصفحة ٣١٠

من غمّ»

؛ «هر گاه خداوند گروهى يا بنده‌اى را دوست بدارد مانند باران بر او بلا فرو مى‌ريزد و هيچ گاه او از غم و محنت بيرون نمى‌رود.» و اگر نه اين بود هرگز در حديث نمى‌آمد كه:

«ما من جرعتين احبّ الى اللَّه تعالى ان يجرعهما عبده المؤمن في الدّنيا من جرعة غيظ كظم عليها و جرعة حزن عند مصيبة صبر عليها بحسن عزاء و احتساب.»

«هيچ جرعه‌اى نزد خدا محبوب‌تر از دو جرعه نيست؛ يكى جرعه خشمى كه مؤمن آن را فرو برد و ديگر شربت مصيبتى كه با شكيبايى بنوشد و براى خدا صبر كند.» و اگر چنين نبود اصحاب رسول خدا ٦ براى كسى كه به آنها ظلم و ستم روا مى‌داشت دعا نمى‌كردند كه عمرش طولانى گردد و بدنش سلامت باشد و مال و فرزندش زياد شود (يعنى اگر عمر طولانى و سلامت بدن و كثرت مال و فرزند خوب بود اصحاب رسول اللَّه ٦ براى دشمن خويش طلب نمى‌كردند) و اگر اين چنين نبود به ما نمى‌رسيد كه هر گاه پيامبر ٦ مردى را مخصوصا ترحم مى‌نمود و طلب مغفرت براى او مى‌كرد شهيد مى‌شد.

پس اى عمو و پسر عمو و عموزاده‌ها و برادرانم! بر شما باد به صبر و رضا و تسليم و به شما توصيه مى‌كنم كه امر مشكلات را به خداوند عز و جل واگذار نماييد و از قضا و قدر او راضى و خرسند شويد و صبر و بردبارى پيشه كنيد و به دستورهايى كه به هنگام مصيبت و بلا داده است تمسك جوييد و امر او را اطاعت كنيد (و در