آرامبخش دل داغديدگان (ترجمه مُسكّن الفؤاد شهيد ثاني) - جناتي، حسين - الصفحة ٢٠٨ - تمام خوشىها و ناخوشىها براى مؤمن خير و لطف خداست
گزارد تا او را اى محمد در زمره صديقين نزد خود ثبت كنم.»
تمام خوشىها و ناخوشىها براى مؤمن خير و لطف خداست
٢١- «
و عنه ٧ قال: فيما اوحى اللَّه عزّ و جلّ الى موسى ٧ يا موسى بن عمران ما خلقت خلقا احبّ الىّ من عبدى المؤمن فانّى انّما ابتليه لما هو خير له و اعافيه لما هو خير له و ازوى لما هو خير له و انا اعلم بما يصلح عليه عبدى فليصبر على بلائى و ليشكر نعمائى و ليرض بقضائى، اكتبه في الصّدّيقين عندى اذا عمل برضائى و اطاع امرى[١].»
«و نيز از امام صادق ٧ روايت شده است كه فرمود:
خداوند عز و جل به موسى بن عمران وحى نمود اى موسى! هيچ مخلوقى از مخلوقاتم نزد من از بنده مؤمنم محبوبتر نيست براى اين كه او را به چيزى مبتلا و گرفتار مىكنم كه خير او در آن است و نيز عافيت مىدهم او را بر چيزى كه خير او در آن است.
آنچه براى او بد است از او دور مىگردانم براى آنچه خير او در آن است و من به مصلحت بندهام داناترم، پس بايد بر بلاى من صبر كند و بر نعمتهايم شكر كند و به قضاى من راضى باشد، اگر او به رضاى من كار كند و امر مرا اطاعت كند من او را در نزد خود در شمار صديقان مىنويسم.»
[١] - اصول كافى، ج ٢، ص ٦١. كتاب ايمان و كفر باب رضا به قضا روايت ٧