آرام‌بخش دل داغديدگان (ترجمه مُسكّن الفؤاد شهيد ثاني) - جناتي، حسين - الصفحة ٢٥١ - فصل در اين فصل چند حديث و روايت در مذمت صورت خراشيدن و گريبان پاره كردن و داد و فرياد به واى و ثبور بلند كردن به هنگام مصيبت ذكر مىگردد

[متعلقات باب چهارم‌]

فصل در اين فصل چند حديث و روايت در مذمت صورت خراشيدن و گريبان پاره كردن و داد و فرياد به واى و ثبور بلند كردن به هنگام مصيبت ذكر مى‌گردد.

١-

عن ابن مسعود قال: «قال رسول اللَّه ٦: ليس منّا من ضرب الخدود و شقّ الجيوب‌[١].»

رسول خدا ٦ فرمود: از ما نيست كسى كه به هنگام مصيبت سيلى به صورت خود زند و گريبان خود را پاره كند.

٢-

و عن ابي امامة انّ رسول اللَّه ٦ قال: «لعن اللَّه الخامشة وجهها و الشّاقّة جيبها و الدّاعية بالويل و الثّبور.[٢]»

پيامبر ٦ فرمود: «خدا لعنت كند آن زنى را كه در مصيبت صورت خود را بخراشد، و گريبان خويش را پاره كند، و فرياد واى و ثبور سر دهد (ثبور يعنى هلاكت).» ٣- «

و عنه ٦‌ انّه نهى ان تتبع جنازة معها رنّة.»

«پيامبر ٦ از داد و فرياد كردن به دنبال جنازه نهى فرمود.» ٤- از عمر بن شعيب نقل شده است كه پنج چيز است كه باعث‌

[١] - سنن نسائى، ج ٤، ص ١٩. مسند احمد، ج ١، ص ٣٨٦

[٢] - سنن ابن ماجه، ج ١، ص ٥٠٥. كنز العمال، ج ١٥، ص ٦١٠