آرام‌بخش دل داغديدگان (ترجمه مُسكّن الفؤاد شهيد ثاني) - جناتي، حسين - الصفحة ١٩٦ - عدهاى در قيامت از قبرشان به طرف بهشت پرواز مىكنند

اجنحة فيطيرون من قبورهم الى الجنان يسرعون فيها و يتنعّمون كيف شاءوا فتقول لهم الملائكة: هل رايتم الحساب؟ فيقولون ما راينا حسابا. فيقولون: هل جزتم الصّراط فيقولون ما رأينا صراطا فيقولون: هل رايتم جهنّم؟ فيقولون: ما راينا شيئا. فيقول الملائكة:

من امّة من انتم؟ فيقولون: من امّة محمّد ٦ فيقولون:

نشدناكم اللَّه حدّثونا ما كانت اعمالكم في الدّنيا؟ فيقولون خصلتان كانتا فينا فبلغنا اللَّه تعالى هذه المنزلة بفضل رحمته.

فيقولون و ما هما؟ فيقولون كنّا اذا خلونا نستحيى ان نعصيه و نرضى باليسير ممّا قسّم لنا. فيقول الملائكة حقّ لكم هذا[١].»

«پيغمبر ٦ فرمود: چون روز قيامت شود خداوند متعال به طايفه‌اى از امتم بالهايى عطا مى‌كند كه از قبرهايشان با سرعت به سوى بهشت پرواز مى‌كنند و آنچه دلشان بخواهد از نعمت‌هاى الهى متنعم و بهره‌مند مى‌گردند، ملائكه به آنها مى‌گويند: آيا موقف حساب و بازجويى را ديديد؟ يعنى بازجويى شديد. آنها در جواب ملائكه مى گويند: از ما حسابى نخواستند، يعنى بدون حساب و بازجويى آمديم ملائكه مى‌گويند: آيا از صراط گذشتيد و جهنم را ملاحظه نموديد؟ مى‌گويند: ما هيچ چيز نديديم ملائكه گويند شما چه طايفه‌ايد و از امت كدام پيغمبريد؟ گويند: ما از امت محمد ٦ هستيم. ملائكه مى‌پرسند كه عمل شما در دنيا چه بوده است؟ گويند: در ما دو خصلت بود كه خدا به فضل و

[١] - مجموعه ورام، ج ١، ص ٢٣٠