درخشان پرتوى از اصول كافى - حسينى همدانى نجفى، محمد - الصفحة ٣٢٠ - باب النوادر حديث هفتم از اصول كافى

شرح بيان لوازم منصب امامت و وصايت از مقام رسول صلّى اللَّه عليه و آله و سلم است كه ساحت كبريائى انوار قدسيه اوصياء (ع) را حجت قرار داده و منصب تعليم و تربيت و اعلام برنامه مكتب توحيد و قرآن را بآنان واگذارده كه سنن رسول (ص) را بعموم مردم بياموزند و مفاد اين منصب آنست كه گفتار و سخنان آنان بر عموم مردم حجت خواهد بود.

و نيز وجه اللَّه يعنى وسيله‌اى خواهند بود كه مى‌توان تقرب ساحت كبريائى نايل شود و بساحت او توجه نموده و اداء وظايف عبوديت بنمايند و در اثر پيروى از آنان بقرب ساحت كبريائى نائل شوند.

قوله عليه السلام‌: نحن عين اللَّه في خلقه و نحن ولاة امر اللَّه في عباده:

از جمله لوازم مقام وصايت و امامت آنست كه با نيروى غيبى و احاطه علمى بر عقايد صحيح و فاسد و اعمال صالح و طالح و راز و منويات مردم زمان خود احاطه و آگهى دارند.

هم چنان كه آيه‌ (أُمَّةً وَسَطاً لِتَكُونُوا شُهَداءَ عَلَى النَّاسِ‌ ١٤٣/ ٢) ناظر باين حقيقت است و منصب شهادت و احاطه بر عقايد و اعمال عموم مردم زمان خود از