حقيقى خواهد بود و منافات ندارد كه در عوالم امكانى كه مرتبه نازل است بايد اشياء كثرت داشته از نظر اينكه در محيط زمان و حركت و كثرت قرار گرفته و محكوم بكثرت و تدريج خواهند بود.

با توجه باينكه عالم طبع و تدريج و كثرت از پرتو عالم قدس و ظهورى نازل از صفت علم و معلوم است در اين موطن قوام آن بكثرت است و نيز مورد احاطه قيوميه قرار گرفته. بر طبق آيه (لا يَعْزُبُ عَنْهُ مِثْقالُ ذَرَّةٍ فِي السَّماواتِ وَ لا فِي الْأَرْضِ‌) باينكه همه تشخصات موجودات در اين موطن نازل مورد احاطه و شهود ساحت كبريائى بوده و پديده‌اى از احاطه قدرت و شهود قدس خارج و پنهان نخواهد بود.

هم چنان كه آفريدگار بر حسب قدرت قاهره همه موجودات را از كتم عدم پديد آورده و با نيروى واحد همه را بسوى مقصد سوق ميدهد بدون اينكه نياز بواسطه‌اى باشد و قدرت قاهره او تام و فوق تمام است و نقصى در آن نيست و چيزى از حيطه قدرت او خارج نخواهد بود هم چنين علم و احاطه كبريائى او نسبت بكليات ثابته و جزئيات و تشخصات بى‌نهايت و لوازم بشخص نامتناهى آنها مورد احاطه او خواهد بود هم چنان كه قدرت كله كذلك علم كله ذات كبريائى خود بر هر موجود و آفريده‌اى از كليات و جزئيات و لوازم آنها احاطه شهودى دارد و به علم بذات كبريائى و بوحدت حقيقى و بسيط آن علم و احاطه و قيمومت بر همه موجودات امكانى دارد بعلم و نيروى واحد حقيقى و هم موجودات از كليات و جزئيات كه پيوسته متغيرند در حيطه احاطه و شهود كبريائى خواهند بود و امور جزئيه و حوادث بى‌شمار همه از فيوضات كبريائى بهرمند هستند لا محاله از ازل و بذات خود بر آنها احاطه شهودى خواهد داشت نه بطور انفعالى كه تغييرى در علم پديد آيد.