و لازم توصيف بهر يك از دو معنا تركيب ذات و امكان و محدوديت و حدوث ذات خواهد بود همان بطلان ازليت كبريائى است و ساحت قدس كبريائى منزه از توصيف و نقص است كه از لوازم امكان و بطلان صفت ازلى بودن است.

و صفات و كمالات وجودى مانند عالم و قادر وحى و سميع و بصير و اين صفات و مشتقات و مبادى آنها موجود و از شئون ذاتى كبريائى خواهند بود و موجود بوجود واحد حقيقى بدون اينكه سبب شائبه كثرت و يا تعدد شود نه در خارج و نه در ذهن عقل و كثرت صفات و عناوين هرگز اقتضاء كثرت وجود و يا كثرت جهات وجود ندارند جز در بعض موارد كه سبب كثرت جهات مى‌شود مانند متقدم و متأخر و يا متحرك و محرك و يا اينكه في نفسه كامل و ناقص بالفعل و قوه و فعل باشد و اين گونه عوارض از نقص و امكان وجود است.

بديهى است كه صفت عالم و معلوم و يا موجود و فاعل و موجود قادر و بعين عالم باشد منافاتى ندارند و همه از شئون وجود ميباشند زيرا شرط وجود آن نيست از لحاظ وجود قادر نباشد بلكه صفت قادر مؤكد صفت وجود و صفت عالم است و همه اين گونه صفات كه از شئون وجود است مؤكد يك ديگر هستند و همه اثر حيات ازلى و علم و قدرت دائم ازلى است.

نتيجه اينكه وجود صفات كمال كه لوازم وجود و موجود حقيقى است مؤكد وحدت حقيقى است و هرگز سبب كثرت و تعدد نخواهد شد بلكه صفات كمال وجود حقيقى نيز وحدت حقيقى دارد زيرا وجود حقيقى علم و عالم محال است مخالف با قدرت و صفت قادر باشد بلكه همه كمالات لوازم وجود است و توأم و متحد با وجود حقيقى خواهد بود.

نتيجه آنكه وجود واحد بسيط حقيقى من جميع جهات متصف بصفات كمال وجودى ذاتى خواهد بود بطورى كه همه صفات متحد و عين موصوف خواهند بود و گفته مى‌شود علم كله و قدرت كله و حيات كله هر صفت كمالى بايد