ميفرمايد و شرح صدر عبارت از نيروى گيرنده و نورانيت فطرى است كه رو برشد نهاده پاره‌اى از اسرار آفرينش و معارف الهى را بفهمد و صورت عقيده خود قرار دهد و بآن اظهار علاقه نمايد اين حيات روح و روان و عبارت از نيروى ايمان با آفريدگار است و رشد و ظهور آنچه در كمون نهفته دارد و در اثر انقياد عملى و اطاعت بصورت روانى و تجرد عملى و علمى خواهد در آمد و خلود در سعادت چنانچه باين عقيده ادامه دهد همين است.

و در آيه‌ وَ جَعَلْنا لَهُ نُوراً از آن تعبير بنور فرموده از نظر اينكه معرفت ساحت كبريائى عبارت از نيروى و روشنائى و احاطه روح است بحقايقى و مى‌تواند بفضاى بى‌نهايت فضيلت و خلقت طيران كند و بر هر حقيقتى از معارف كه نيرو و نورانيت خود را بكار بندد بهمين قدر بر احاطه او افزوده خواهد شد هم چنان كه ارواح قدسيه پيامبران از فضاى بى‌نهايت غيبى الهامات و سروشهاى ناشنيدنى را مى‌شنوند و در روح و روان خود حقايقى را مى‌يابند و شرح صدر همين است.

بعبارت ديگر نورانيت قلب و صفاى روان عبارت از ايمان و خلوص است و آنچه از نيروها در كمون دارد در اثر القاء معارف باو بپذيرد و قبول كند و بفهمد و در يابد و در مقام سپاس از نعمتها بر آيد و در دين و اصول اعتقادى بصيرت يابد و حق را از باطل و صلاح را از فساد تميز دهد و سيرت اين حيات حقيقى و روانى و ظهور سعادت ملايم فطرت روح و روانى خواهد بود.

قوله (ع): وَ مَنْ يُرِدْ أَنْ يُضِلَّهُ يَجْعَلْ صَدْرَهُ ضَيِّقاً حَرَجاً

: اراده ساحت كبريائى عبارت از تدبير و رهبرى هر فردى است بآنچه خود او برگزيند و بدان سو روانه شود ساحت كبريائى نيز از نظر آزمايش وسائل تكوينى خواسته او را آماده سازد و هر فردى آنچه خواهد از وسائل براى مقصدى كه برگزيده بكار بندد و از آن استفاده نمايد و بسوى هدفى كه خود توجه دارد او را برساند