درخشان پرتوى از اصول كافى - حسينى همدانى نجفى، محمد - الصفحة ٣٩٠ - حديث دوم در لزوم حجت
شرح راوى از امام صادق عليه السلام سؤال مينمايد معرفت و شناخت ذات و صفات ساحت كبريائى از صنع كيست خود اهل ايمان آن را بدست مىآورد و تحصيل مىنمايد امام عليه السّلام پاسخ فرمود معرفت ساحت كبريائى از صنع و موهبت الهى است كه بقلب فردى آن را القاء ميفرمايد و هرگز جز آفريدگار نميتواند معرفت ساحت كبريائى را بقلب اهل ايمان چه خود باشد يا شخص ديگرى ايجاد نمايد.
زيرا معرفت نور عقلى است كه ساحت كبريائى بر قلب اهل ايمان عارف القاء ميفرمايد و يا از طريق الهام و يا از طريق فرشته مقرب هم چنان كه در باره ارواح قدسيه رسولان و اولياء بطور القاء و موهبت است كه نور غيبى بر قلب شخص افاضه نمايد هم چنان كه عيسى بن مريم عليه السّلام هنگام نوزادگى بمردم اعلام مىنمود (إِنِّي عَبْدُ اللَّهِ آتانِيَ الْكِتابَ) من عبد و آفريده آفريدگار جهان هستم و زياده بر آن از مقام رسالت خود خبر ميداد اين در اثر القاء و موهبت روح قدس است كه بر حسب آيه (وَ جَعَلْناها وَ ابْنَها آيَةً لِلْعالَمِينَ- انبياء ٩١) مقام آن دو را نهايت گرامى داشته است.
و اما معرفت در باره اهل ايمان كه از طريق اكتساب و استفاده از تعليمات معلم است فقط الفاظ و كلماتى خواهد بود كه سبب انتقال بحقايقى از معارف مىشود و باسرارى پى ميبرد و يا از طريق رياضات فكرى و عملى و عبادى در مقام استفاده و كشف معارف برميآيد همه اين طريقها وسيله آمادهگى خواهد بود كه از مقام