درخشان پرتوى از اصول كافى - حسينى همدانى نجفى، محمد - الصفحة ٣٨٥ - حديث چهارم از استطاعت و تفويض

شرح راوى عرض نمود بامام ابا عبد اللَّه عليه السّلام در قلب من خاطره‌اى خطور و خلجان نمود نميتوانم آن را اظهار نمايم جز اين كه از حضرتت سؤال نمايم در باره امر استطاعت كه آن را تصويب فرمائى و رخصت دهى.

امام فرمود چيزى كه در قلب خطور نمايد حرجى بآن نيست زيرا خاطرات در اختيار انسان نخواهد بود و خطور آنها در قلب و نه اظهار آنها ضرر نخواهد داشت چنانچه غرض استعلام و سؤال از آنها باشد.

قوله (ع): اقول ان اللَّه تبارك و تعالى لم يكلف العباد ما لا يستطيعون و لم يكلفهم الا ما يطيقون:

ساحت كبريائى هرگز به بندگان تكليف زياده بر توان و قدرت آنان نخواهد فرمود بلكه تكليف نفرمايد جز آنچه حد طاقت و توان آنها است كه بتوانند انجام دهند و گر نه تكليف بيهوده بوده و قابل اطاعت نخواهد بود.

قوله (ع): و انهم لا يصنعون شيئا من ذلك الا بارادته و مشيئته و قضائه و قدره:

راوى عرض نمود مردم نيز هرگز عملى نتوانند انجام دهند جز آنچه را