از برنامه مكتب عالى قرآن و سنت رسول صلّى اللَّه عليه و آله و سلم بر آيد آنان را بحقيقت شناخته و از پيروان مكتب توحيد خالص و قرآن خواهد بود و هر كه مقام آنان را انكار نمايد و در مقام تكذيب و مبارزه بر آيد با رسول صلّى اللَّه عليه و آله و سلم و دعوت او بمبارزه برخاسته است.

قوله (ع): و امامة المتقين:

و نيز آنان را بامامت و پيشوايان اهل ايمان و تقوى بايد بشناسد و ظاهر عطف بجمله (و يده المبسوطة بامامت المتقين) باشد.

مفاد آنست كه ساحت كبريائى ما را بسمت پيشوائى جامعه اهل ايمان و تقوى معرفى فرموده و بسط يد و قدرت غيبى زياده بر اين تصور نميرود كه مقام كبريائى گروهى را بعنوان امامت وصايت خاصه از رسول گرامى اسلام صلّى اللَّه عليه و آله و سلم معرفى فرمايد و منصب امامت از مناصب عاليه الهى است كه بر حسب آيه (قالَ إِنِّي جاعِلُكَ لِلنَّاسِ إِماماً قالَ وَ مِنْ ذُرِّيَّتِي قالَ لا يَنالُ عَهْدِي الظَّالِمِينَ‌ ٢- ١٢٤) مقام امامت منصب عالى و محصول نبوت و رسالت است و زمام تعليم و تربيت بشر را بعهده دارد و در تأثير باطنى و نيروى معنوى اهل ايمان و تقوى را بسعادت و كمالات سوق ميدهد و شهداء و صديقين كه در آيات كريمه ذكر شده شاهدان و گواهان بر اعتقادات و اعمال و رفتار پيروان مكتب توحيد و قرآن است همانا از لوازم منصب امامت است كه شهادت بر عقايد و بر اعمال در دنيا و قيام باداء شهادت در پيشگاه كبريائى مى‌نمايند.

و در آيه‌ (وَ كَذلِكَ جَعَلْناكُمْ أُمَّةً وَسَطاً لِتَكُونُوا شُهَداءَ عَلَى النَّاسِ وَ يَكُونَ الرَّسُولُ عَلَيْكُمْ شَهِيداً ٢- ١٤٣). ناظر باين معنا است كه ساحت كبريائى منصب شهادت و امامت و پيشوائى را برسول صلّى اللَّه عليه و آله و سلم و اوصياء گرامى او مقرر فرموده است.