درخشان پرتوى از اصول كافى - حسينى همدانى نجفى، محمد - الصفحة ٢٢٢ - حديث ٧ از اصول كافى

راه نخواهد يافت زيرا مخلوق و شعاع و پرتو و سايه هرگز بر آفريدگار قاهر و قادر اظهار قدرت نتوان نمود.

قوله (ع) هُوَ الَّذِي فِي السَّماءِ إِلهٌ وَ فِي الْأَرْضِ إِلهٌ‌

: از جمله صفات فعل كبريائى آنست كه كرات بيكران و بى‌شماره آسمان و هم اقطار پهناور جهان در حيطه علمى و شهودى و قهر كبريائى هستند و احاطه و قيمومت او در همه اقطار و جوانب جهان طبع كه زياده بر تصور بشر است يكسان است و همان عظمت و قيمومت كه بر كرات دارد كه هر يك هزاران برابر از زمين مسكونى بزرگتر است بر قطعات زمين و موجودات در آن نيز احاطه دارد.

و همه آن كرات كه شماره و تعداد آنها و مساحت هر يك از آنها و وضع و چگونگى حركت آنها در جو و فضاى لا يتناهى بر حسب فرض بشر مانند نقطه لا يتجزى است در حيطه قهر كبريائى مى‌باشد.

قوله عليه السلام‌: وَ هُوَ الْحَكِيمُ الْعَلِيمُ‌:

مبنى بر حصر است كه دو صفت فعل مبنى بر حكمت و احاطه علمى و شهودى است كه ساحت كبريائى اين نظام پهناور حيرت انگيز را هرگز عبث و بيهوده نيافريده بلكه مسطوره‌اى از صفت حكمت و اتقان و خير محض است و اين جهان متحرك و متزلزل همه لحظه در حركت است با ارتباطى كه همه ذرات آن با يك ديگر دارند رابطه ناگسستنى است همه ريز و كلان و هر آنچه در كمون آنها از نيرو نهاده شده كه از جمله ودايع ممتاز و بارز آن بشر است كه محصول جهان و حركت آن نيز براى استكمال بشر است و پس از پايان سير و حركت جهان پهناور سيرت اين جهان و ودايعى كه در كمون آن نهاده شده در عالم كاملترى بحد رشد و ظهور و كمال خواهد رسيد آنگاه حكمت و اتقان تدبير كبريائى مورد نمايش گذارده خواهد شد.