پذير نخواهد بود از نظر اينكه استيلاء و احاطه ساحت كبريائى منزه از حركت است بلكه احاطه از طريق قيمومت و پايدارى است كه همه موجودات و عوالم قائم باويند و در اثر اينكه نظام جهان طبع بر اساس حركت و تحول است بنظر ميرسد و هرگز عوالم امكانى كه مظاهر صفات كبريائى هستند تزلزل و يا فناء پذير نخواهد بود هم چنين فيوضات ساحت كبريائى فناء و پايان پذير نخواهد بود.

خلاصه عرش الهى كه مظاهر امكانى و مسطوره صفات كمال و جلال كبريائى هرگز تزلزل و يا فناپذير نخواهد بود و فرو ريختن كرات بيكران آسمان و اختلال نظام آن كه هنگام گسترش صحنه قيامت پديد خواهد آمد منافات با دوام و ثبات عرش كبريائى ندارد زيرا تغيير و تحولى كه بر عالم طبع و نظام آن رخ ميدهد لازم اين نظام است كه در اثر تغيير بصورت نظام كامل و كاملتر خواهد در آمد همچنان كه در همه موجودات جهان در اثر تحول صورت هر موجودى تغيير يافته و صورت ديگر كاملترى را بخود خواهد گرفت و نظام عالم طبع بر سير و حركت جوهرى است، و موجودى از آن مستثنى نخواهد بود، همچنين مجموع جهان پايان خواهد يافت.

و تا هنگام كه بر حسب مشيت ساحت كبريائى اين جهان بر اساس حركت استوار است نظام آن نيز ثابت و بر سير و حركت همه موجودات و ريز و كلان بر قرار خواهد بود.

و هنگام كه مشيت ساحت قدس بر اختلال نظام جهان و فرو ريختن كرات و گسيختن روابط آنها از يك ديگر رخ دهد نظام جهان بپايان خواهد رسيد و بدنبال جهانى ثابت و مستقر و دائم بوجود خواهد آمد.

قوله عليه السلام‌: و المتعالى على الخلق بلا تباعد منهم و لا ملامسة منهم لهم،

ساحت كبريائى از نظر احاطه و قيوميتى كه بر موجودات دارد بر آنان‌