درخشان پرتوى از اصول كافى - حسينى همدانى نجفى، محمد - الصفحة ١٤١ - حديث ٤ از اصول كافى
هم چنان كه گفته شده واجب الوجود بالذات واجب الوجود من جميع جهات علم و قدرت و خلق و ربوبيت و ساير صفات خواهد بود.
بلكه گفته شده كه همه صفات فعل كبريائى بر حسب نظر دقيق واحد است و آن خلق و ايجاد ميباشد با اينكه قوام همه صفات فعل كبريائى اضافى است و قوام تضائف به معيت وجودى است و نظر باينكه معيت وجودى خالق ازلى و ابدى با مخلوق زمانى تناسب و سازش ندارد جز بلحاظ معيت ممكن با وجود واجب در اصل وجود دهرى كه سبب مىشود كه خالق يا مخلوق معيت طولى داشته باشد و كافى است بلحاظ اينكه دهر محيط بر مجموع زمانيات و عالم طبع است و همه زمانيات سابق و لا حق آنها در دهر بوجود جمعى با الغاء سابق و لا حق در حيطه جمعى دهر خواهند بود.
خلاصه لازم وحدت و وجوب صفات و افعال ساحت كبريائى من جميع جهات آنست كه موجودات امكانى تضائف و معيت ممكن با ساحت كبريائى واجب دارند بر اين اساس هيچ جهت امكان و عروض و تغيّر در صفات و افعال كبريائى نخواهد بود بلكه وحدت و وجوب در همه شئون كبريائى و صفات و افعال او جارى خواهد بود علم و قدرت و ساير صفات كبريائى اعلى از اقسام و صفات امكانى است از نظر تحقق و وجود بر حسب مفهوم و ماهيت زيرا از لحاظ مفهوم تفاوتى نيست در حدود و معنى و مفهوم بلكه تفاوت در اقسام وجودات بقوه و ضعف و امكان و وجوب و تقدم و تأخر آنست زيرا گفته شد كه ماهيت معرف حد وجود است و خود بهرهاى از وجود ندارد.
لازم اين نظر آنست كه چنانچه صفات و فعل كبريائى بلحاظ صدور تجددى و زمانى آن باشد و از جمله زمانيات بشمار بيايد محال خواهد بود و وحدت و وجوب من جميع جهات و شئون كبريائى نخواهد بود زيرا ازليت از صفات ذاتى كبريائى و محيط و قيوم زمان و زمانيات مىباشد.