رسول خدا راست گفت - المطيري، علي؛ مترجم کاظم حاتمي طبري - الصفحة ٤٧ - طلحه و زبير زبير ذره بين

رشته‌اى خود را به او نزديك نمى‌نمايند. هر يك كينه رفيق خود را در دل دارد كه به همين زودى پرده از روى كار و نقاب از چهره‌اش برداشته شود و آن كينه آشكار خواهد گرديد. سوگند به خدا اگر به آنچه مى‌خواهند دست يابند به يقين هر كدام به دنبال گرفتن جان ديگرى بوده و آهنگ تباهى دوست خود را خواهد كرد.

به جهت همين مشابهت و نزديكى بين اخلاق و روحياتِ اين دو نفر بود كه پيامبر اكرم صلى الله عليه وآله نيز در هنگام بر قرارى عقد اخوت ميان مسلمانان، بين اين دو تن، عقد اخوت جارى كرد. چنانكه بين ابوبكر و عمر نيز چنين كرد و از ميان ياران خود، على عليه السلام را براى برادرى خود برگزيد. محبِّ طبرى در الرياض النّضره نيز به همين امر اشاره دارد؛ آن جاكه مى‌نويسد: و از رساترين دلايل بر بلندى منزلت و مرتبت على عليه السلام در نزد پيامبر اكرم صلى الله عليه وآله، نوع عملكردى است كه آن حضرت در مسئله مؤاخات (عقد اخوت) به عمل آورد؛ وى دو هم جنس را با هم همراه كرد؛ لذا ابوبكر را با عمر برادر خواند و على را براى خود نگاه داشت و وى را به خود اختصاص داد؛ چه افتخار و فضيلت بزرگى.[١]

[١] - در مسئل مؤاخات ر. ك: سيرة ابن هشام به نقل از الروض الأنف ٤/ ٣٣٧، كنز العمّال ٩/ ٧٢، المعيار و الموازن ٢٠٨.