رسول خدا راست گفت - المطيري، علي؛ مترجم کاظم حاتمي طبري - الصفحة ٣٧ - زبير

مَا زَالَ الزُّبَيرُ رَجُلًا مِنّا أهلِ البَيتِ حَتّي نَشَأَ إبنُهُ المَشؤومُ عَبدُ اللهِ.[١]

زبير همواره مردى از ما اهل بيت بود تا اينكه پسر شوم او عبد الله بزرگ شد.

زبير در زمره صحابه رسول خدا صلى الله عليه وآله بود تا اينكه آن حضرت به جوار پروردگار خود شتافت و پس از ايشان در كنار حضرت امير المؤمنين عليه السلام و از اصحاب آن حضرت بود تا زمان قتل عثمان كه پس از آن، از راه آن حضرت منحرف شد و به همراه طلحه و عايشه، جنگ جمل را بر عليه ايشان به راه انداخت.

زبير قبل از اين انحراف مواضع بسيار خوب و شريفى داشت كه از آن جمله مى‌توان به موارد زير اشاره كرد:

ايستادن او در كنار امام عليه السلام و شمشير كشيدنش در دفاع از آن حضرت در ماجراى سقيفه.

ابن ابى‌الحديد در جلد ٦ صفحه ى ٤٨ مى‌نويسد: ابوبكر جوهرى گفت كه ابو زيد، عمر بن شيبه بر اساس نقل سلسله ى راويان خود، براى من چنين روايت كرد كه: عمر به همراه مردانى از انصار و تعداد كمى از مهاجرين به درِ خانه فاطمه سلام الله عليها آمد و گفت: سوگند به آن‌كه جانم در دست او است، يا براى بيعت از خانه بيرون مى‌آييد يا خانه را با شما به‌

[١] - شرح نهج البلاغه ج ٢٠/ ٤٦١، الاستيعاب ج ٢/ ٣٠٢.