رسول خدا راست گفت
(١)
سخن مجمع
١٣ ص
(٢)
مقدم نويسنده
١٥ ص
(٣)
انگيزه ها
١٩ ص
(٤)
ماموريت امام على عليه السلام مبنى بر قتال با ناكثين، قاسطين و مارقين
٢١ ص
(٥)
ناكثان (بيعت شكنان)
٢٥ ص
(٦)
طلحه
٢٥ ص
(٧)
طلحه با پيامبر
٢٦ ص
(٨)
طلحه با ابوبكر
٢٧ ص
(٩)
طلحه در زمان عمر
٢٩ ص
(١٠)
طلحه با عثمان
٣١ ص
(١١)
مروان و خونخواهى عثمان
٣٥ ص
(١٢)
زبير
٣٦ ص
(١٣)
زبير از ديد عمر
٣٨ ص
(١٤)
موضع عثمان در برابر زبير
٣٩ ص
(١٥)
تذكر امير المؤمنين عليه السلام
٤٠ ص
(١٦)
پاىان كار زبير
٤٣ ص
(١٧)
طلحه و زبير زبير ذره بين
٤٦ ص
(١٨)
امّ المؤمنين عايشه
٤٨ ص
(١٩)
عايشه در زمان عثمان
٤٨ ص
(٢٠)
در سومى اشتباه كردى
٥٢ ص
(٢١)
عايشه با امير المؤمنين عليه السلام
٥٥ ص
(٢٢)
شادى و نواختن دف
٥٨ ص
(٢٣)
سجد شكر
٦١ ص
(٢٤)
آغاز خيانت و پيمان شكنى
٦٢ ص
(٢٥)
ناكثان به حركت در مىآيند
٦٧ ص
(٢٦)
دو موضع متفاوت
٧١ ص
(٢٧)
حفصه و عايشه؛ نبرد مشترك
٧٣ ص
(٢٨)
سگهاى حَوأب
٧٦ ص
(٢٩)
قيام براى اصلاح
٨٧ ص
(٣٠)
جنگ جمل اصغر
٩٠ ص
(٣١)
نامه مادرى به فرزندش
٩١ ص
(٣٢)
عايشه فرماندهى مى كند
٩٢ ص
(٣٣)
اتمام حجت با سپاهيان جمل
٩٣ ص
(٣٤)
مسلم، اسمِ با مسمّى
٩٥ ص
(٣٥)
گويا مقدار بيت المال را مى دانست
١٠٧ ص
(٣٦)
ايثار
١٠٨ ص
(٣٧)
بخشى از خطبه امام در باره سران جمل
١٠٨ ص
(٣٨)
درستى كلام رسول خدا
١٠٩ ص
(٣٩)
قاسطان
١١١ ص
(٤٠)
دعوت به بيعت و فرمانبردارى
١١٢ ص
(٤١)
خريدنديدن و وجدان
١١٤ ص
(٤٢)
پيراهن عثمان
١١٩ ص
(٤٣)
واى بر كم فروشان
١٢١ ص
(٤٤)
معاويه
١٢٦ ص
(٤٥)
دشمنى و كينه معاويه با پيامبر
١٢٩ ص
(٤٦)
تمام همت معاويه ريااست و حكومت بود
١٣١ ص
(٤٧)
ديدن خود را بازىچه ساختند
١٣٢ ص
(٤٨)
هر جا به نفعش بود كمك مى كرد
١٣٣ ص
(٤٩)
پستى و حقارت
١٣٤ ص
(٥٠)
عمرو بن عاص
١٣٥ ص
(٥١)
عمرو بن عاص با عثمان
١٣٩ ص
(٥٢)
پيامبر از سرِ هوس سخن نمى گويد
١٤١ ص
(٥٣)
قهرمانى كه عورتش سلاحش بود
١٤٥ ص
(٥٤)
ابوموسى اشعرى
١٤٧ ص
(٥٥)
ابوموسى مردم را ازيارى على باز مى دارد
١٥٢ ص
(٥٦)
پيامبر فقط ابوموسى را به كناره گيرى امر فرمود
١٥٤ ص
(٥٧)
مغلوب خود شد
١٥٧ ص
(٥٨)
اشعرى در كلام على عليه السلام
١٥٩ ص
(٥٩)
ميراث كينه از پدر به پسر
١٦٢ ص
(٦٠)
شيخ جاه طلب
١٦٢ ص
(٦١)
دل هاى شبيه به هم
١٦٣ ص
(٦٢)
على عليه السلام در مسير صفين
١٦٤ ص
(٦٣)
راهب شهيد
١٦٦ ص
(٦٤)
اخلاق كريم
١٦٨ ص
(٦٥)
على با قرآن است
١٧٠ ص
(٦٦)
تبليغات گمراه كننده، دعوت به تباهى
١٧٠ ص
(٦٧)
بدريان به گِرد بَدر
١٧٣ ص
(٦٨)
اشخاص بى سابقه با پسر هند
١٧٥ ص
(٦٩)
هدايت به دست عمّار
١٧٧ ص
(٧٠)
به نامى بخوانشان كه خدا ناميده
١٧٩ ص
(٧١)
سخن پيامبر دربار عمار
١٨١ ص
(٧٢)
قضيه حكميت
١٩١ ص
(٧٣)
صلح حديبيه تكرار مى شود
١٩٧ ص
(٧٤)
نمايش زيباى سگ و الاغ
٢٠١ ص
(٧٥)
راستى سخنِ پيامبر
٢٠٤ ص
(٧٦)
مارقان (از دين برگشتگان)
٢٠٧ ص
(٧٧)
نادانى و جدل
٢١٣ ص
(٧٨)
بزرگوارى حتى با دشمن
٢١٦ ص
(٧٩)
قباحت و زشتى
٢١٨ ص
(٨٠)
خدا راست مى گويد و منجّمان دروغ
٢٢١ ص
(٨١)
تو را زير پاى اسبان مى بينم
٢٢٥ ص
(٨٢)
از ما ده نفر كشته نخواهد شد و از آنها ده نفر زنده نخواهند ماند
٢٢٦ ص
(٨٣)
سخن پيامبر صلى الله عليه وآله، سخن حق
٢٣١ ص
(٨٤)
روايات برگزيده
٢٣٥ ص
(٨٥)
پاسخى گذرا به سخنى نادرست
٢٤١ ص
(٨٦)
آرا و عقايد ابن ابى الحديد
٢٤٢ ص
(٨٧)
شجره ملعونه
٢٥٣ ص
(٨٨)
بخشى از مصادر حديث
٢٦١ ص
(٨٩)
منابع و مآخذ مهم
٢٦٧ ص
 
١ ص
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
٢٦٢ ص
٢٦٣ ص
٢٦٤ ص
٢٦٥ ص
٢٦٦ ص
٢٦٧ ص
٢٦٨ ص
٢٦٩ ص

رسول خدا راست گفت - المطيري، علي؛ مترجم کاظم حاتمي طبري - الصفحة ٢٣٢ - سخن پيامبر صلى الله عليه وآله، سخن حق

همانا گروهى خروج خواهند كرد كه مانند تيرى كه از چلّه كمان بيرون مى‌رود از دين بيرون مى‌روند و علامت آن‌ها اين است كه رهبرشان مردى است كه دستش ناقص است.

اصحاب، اين سخن را بارها از آن حضرت شنيده بودند و چون خوارج نهروان قيام كردند و على عليه السلام اصحاب را به جنگ آن‌ها برد و جنگ به نفع امام خاتمه يافت به اصحاب فرمان داد تا به دنبال مردى كه دستش ناقص است بگردند، پس از مدتى جستجو برخى از اصحاب گفتند: چنين كسى را پيدا نكرديم و برخى گفتند: چنين كسى در ميان آن‌ها نبوده، اما آن حضرت مى‌فرمود: به خدا سوگند كه او در ميان آن‌ها است؛ به خدا كه نه دروغ مى‌گويم و نه به من خبر دروغ داده شده.

در همين گير و دار، مردى به نزد ايشان آمد و بشارت داد كه: يا امير المؤمنين، او را پيدا كرديم. و گفته شده كه آن حضرت قبل از آن‌كه آن مرد مژده پيدا شدن او را بدهد شخصاً به همراه سليم بن ثمامه و ريان بن صبره به دنبال او گشته و وى را در حفره‌اى در كناره نهر در ميان پنجاه كشته پيدا كردند.

وقتى كه او را بيرون آوردند روى بازوى او گوشتِ جمع شده‌اى مانند پستان زن يافتند كه موهاى سياهى بر روى آن روييده و به اندازه‌اى بلند بود كه اگر امتداد مى‌يافت تا مچ دست وى آمده و دوباره تا روى شانه بازمى‌گشت. وقتى كه چشم امام عليه السلام به او افتاد فرمود: