رسول خدا راست گفت - المطيري، علي؛ مترجم کاظم حاتمي طبري - الصفحة ١٨٢ - سخن پيامبر دربار عمار

بنا بر اين، وجودِ عمار در كنار امير المؤمنين عليه السلام تنها به عنوان يك رزمنده مطرح نبوده، بلكه نقش يك دعوت كننده و مبلّغ را داشته كه همگان را به سوى حق و به يارى حق فرا بخواند و اهل باطل را از عاقبت شومِ باقى ماندن در راه باطل بر حذر دارد؛ پس وجود عمار، خود به تنهايى با يك سپاه بزرگ مساوى بود.

صاحب استيعاب گويد: عمار و برادرش عبدالله به همراه پدرشان ياسر و مادرشان سميه در ابتداى دعوت اسلام مسلمان شده و از مسلمانان اوليه بودند كه در راه خدا متحمل شكنجه‌هاى زيادى شدند و رسول خدا صلى الله عليه وآله وقتى كه از كنار آن‌ها مى‌گذشتند مى‌فرمودند:

صَبْراً يَا آلَ يَاسِرٍ فَإنَّ مَوْعِدَكُمُ الجَنَّةَ.[١]

سميه را ابوجهل به ضرب نيزه از پاى در آورد و به شهادت رساند؛ وى از زنان نيك و پاكدامن و اولين زن شهيده در اسلام است.

ابوعمر گويد: عمار بن ياسر از كسانى بود كه در راه خدا متحمل شكنجه شد و در نهايت مجبور شد براى حفظ جانش آنچه مشركان مى‌خواهند را به زبان آورد اما دلش از ايمان آكنده بود و آيه كريمه: إِلَّا مَنْ أُكْرِهَ وَ قَلْبُهُ مُطْمَئِنٌّ بِالْإِيمانِ‌ مگر آن كس كه مجبور شده و [لى‌] قلبش به ايمان‌

[١] - اى آل ياسر، صبر پيشه كنيد كه وعدهگاه شما بهشت است.