رسول خدا راست گفت - المطيري، علي؛ مترجم کاظم حاتمي طبري - الصفحة ١٦٥ - على عليه السلام در مسير صفين

على عليه السلام ما را به نزد صخره‌اى كه در زمين فرو رفته و مانند بُزِ نشسته‌اى به نظر مى‌رسيد برد و فرمان داد آن صخره را از زمين بيرون بياوريم. ما آن سنگ بزرگ را كنديم و ناگهان از زير آن سنگ آب بيرون آمد و سپاهيان از آن آب آشاميدند و سيراب شدند آنگاه به ما فرمان داد تا آن سنگ را سر جاى خود برگردانديم.

آن گاه سپاهيان به راه افتادند و چون مقدارى رفتيم آن حضرت فرمود: آيا كسى از شما جاى آن آبى كه از آن نوشيديد را مى‌داند؟ گفتند: آرى يا امير المؤمنين. فرمود: پس به آن مكان برويد. تعدادى از ما سواره و پياده به راه افتاديم تا به مكانى كه فكر مى‌كرديم محل آن آب است رسيديم اما هر چه گشتيم هيچ اثرى از آن آب نيافتيم. وقتى كه از يافتن آن ناتوان شديم به دِيرى كه در حوالى آن مكان بود رفته و از اهالى آن پرسيديم اين آبى كه در نزديكى دِير شما است كجا است؟ گفتند: در حوالى دِير ما آبى وجود ندارد. گفتيم چرا وجود دارد و ما از آن نوشيده‌ايم. گفتند: شما از آن نوشيده‌ايد؟ گفتيم آرى. صاحب آن دِير گفت: به خدا سوگند اين دِير جز به خاطر آن آب بنا نشده، اما آن آب را جز پيامبر خدا يا وصى پيامبر نمى‌تواند استخراج كند.[١]

[١] - شرح نهج البلاغه ٣/ ٢٠٤، و كتاب وقعة صفين/ ١٤٥.