روابط اجتماعى از نگاه قرآن - مسعودى، عبدالهادى - الصفحة ٢٨ - نشاط روحى و سعادت

و ازهم‌گسستگى كشورهاى اسلامى را فراهم آورد؛ نكته‌اى كه آيه شريفه چهل و ششم سوره انفال: (وَ أَطِيعُوا اللَّهَ وَ رَسُولَهُ\* وَ لا تَنازَعُوا فَتَفْشَلُوا) «و از خدا و فرستاده او [در فرامين مولوى آن‌ها] فرمان بريد و با هم نزاع و ستيزه مكنيد؛ كه سست و بيمناك مى‌شويد» به‌صراحت آن را گوشزد كرده است و سوگوارانه، مانند بسيارى ديگرى از آيات قرآن، از يادها رفت و فقط حروف آن حفظ شد و حدود و معناى آن در جايگاه والاى خود قرار نگرفت؛ آيه‌اى كه هم ارتباط امت با رهبر جامعه را بيان مى‌دارد و هم ارتباط درونى اجزاى آن را با يكديگر؛ و جالب توجه آنكه در اين آيه نيز مانند آيه ٢٠٠ سوره آل عمران، به صبر فرمان مى‌دهد، گويى كه اطاعت از رهبرى جامعه و حفظ ارتباط درونى و اجتماعى، به صبر و شكيب‌ورزى هميشگى و در هر جا و هر زمان نيازمند است.

نشاط روحى و سعادت‌

تجربه‌هاى متعدد و دانش نوين روان‌شناسى اجتماعى نشان مى‌دهد كه يكى از عوامل نشاطآفرين براى روح انسان، ارتباطات اجتماعى اوست. آن‌ها كه پررفت‌وآمدترند و در روابط اجتماعى خود گرم‌تر و صميمى‌ترند، احساس شادى بيشترى دارند و علت برخى افسردگى‌ها، تنهايى و دورى از برقرارى روابط اجتماعى است. هريك از اجزاى ارتباط اجتماعى، از سلام و لبخند و گشاده‌رويى، تا دست دادن و معانقه و روبوسى و مكالمه و خداحافظى، آثار پررنگى بر زندگى ما دارند؛ چه در لحظه تكوّن و وجودشان، و چه در ساعت‌ها و روزهاى بعد از آن.

تأكيد بر روابط اجتماعى و بيان آثار آن، منحصر به قرآن كريم نيست و در كنار ثقل اكبر، عترت پيامبر (ص) نيز آثار مهم روابط اجتماعى را بيان‌