روابط اجتماعى از نگاه قرآن - مسعودى، عبدالهادى - الصفحة ١٨١ - زيانهاى نافرمانى
«و اين [قوم] عاد بودند كه نشانههاى پروردگارشان (دلايل روشن توحيد و نبوت هود) را انكار و فرستادگان او را نافرمانى كردند و از فرمان هر زورگوى عنادورزى پيروى كردند. و در اين دنيا و در روز قيامت، لعنتى [از سوى خدا و مردم] به دنبالشان فرستاده شد. آگاه باشيد كه قوم عاد به پروردگارشان كافر شدند و پروردگارشان را ناسپاسى كردند. هان! دورى و نفرين باد بر قوم عاد، قوم هود». از مفاد دو آيه چنين مىتوان نتيجه گرفت كه سرپيچى از فرستادگان الهى و پيروى از جبّاران ستيزهجو، دنيا و آخرت را تباه مىكند و جامعهاى كه پيوند اطاعت و بيعت با رهبرى صالح نبندد، به زير يوغ رهبران زورگو و ستمگر درمىآيد و به لعنت و دورى از رحمت خداوند رحمان گرفتار مىآيد و نه تنها جهان جاويد، بلكه سراى دنياى خود را نيز به تباهى مىكشد. اين سخن را از آيه ٣٦ سوره احزاب نيز مىتوان نتيجه گرفت: (وَ ما كانَ لِمُؤْمِنٍ وَ لا مُؤْمِنَةٍ إِذا قَضَى اللَّهُ وَ رَسُولُهُ أَمْراً أَنْ يَكُونَ لَهُمُ الْخِيَرَةُ مِنْ أَمْرِهِمْ وَ مَنْ يَعْصِ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ فَقَدْ ضَلَّ ضَلالًا مُبِيناً) «و هيچ مرد و زن مؤمنى را نرسد كه چون خداى و پيامبر او كارى را فرمايند، آنان را در آن كارشان اختيارى باشد. و هر كه خداى و پيامبرش را نافرمانى كند، بهراستى گمراه شده است؛ گمراهىاى آشكار».
اين آيه، كسى را كه پيوند اطاعت بگسلد، گمراه و او را بهروشنى و وضوح در بيراهه مىبيند و بديهى است كه گمراهان نه در دنيا و نه در آخرت، راه به مقصود نمىبرند و آن كس كه نتواند راه را بيابد، از صراط مستقيم به بيراهه مىرود و در دوزخ سقوط مىكند، اينان در پى كسى مىروند كه مىپندارند در دنيا پيروز و كامياب هستند و به پندار باطلشان، از تمتعات حيوانى بهرهمندند. شايد آيه ٢١ سوره نوح به همين افراد اشاره