مجموعه آثار ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٢٠٧ - وجوه اعجاز قرآن

میکند: خرقه جایی گرو باده و دفتر جایی.

ولی قرآن اصولًا خودِ مسائل معنوی را طرح کرده و در نهایت روانی همچون آب زلال بیان میفرماید:

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحیمِ. الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمینَ. الرَّحْمنِ الرَّحیمِ. مالِک یوْمِ الدّینِ. ایاک نَعْبُدُ وَ ایاک نَسْتَعینُ.

هر مسلمانی یک عمر این جملات را لااقل روزی ده بار در نماز تکرار میکند ولی آنقدر عذوبت و گوارایی دارد که هرگز خسته نمیشود و سیر نمیگردد.

پس قرآن شعر نیست چون وزن و قافیه در آن رعایت نشده و نیز مطالب، صریح بیان گردیده و تخیل در آن به کار نرفته است.

و نثر هم نیست، به جهت آنکه هیچ نثری آهنگبردار نیست و قرآن عجیب آهنگین است.

آیا شما تا کنون دیدهاید که یک کتابی را، چه دینی و چه غیر دینی، بتوان با آهنگهای مختلف خواند؟

تنها کتابی که میتوان آن را با آهنگ قرائت کرد قرآن است و این مطلب الآن به صورت یک رشته علمی درآمده. آیات مختلف قرآن آهنگهای مختلف میپذیرد؛ یعنی آهنگهای مختلف، متناسب با معانی آیات است. مثلًا اگر تخویف بکند آهنگی میپذیرد که دل را تکان بدهد و بترساند. و آیاتی که تشویق است آهنگی میپذیرد که آرامش ببخشد.

شما بروید به دنیای مسیحیت با آن عظمت و پهناوری آن، و نیز دنیای یهود که گرچه کشور منحصرشان اسرائیل است ولی به اغلب رادیوها و خبرگزاریهای دنیا تسلط دارند؛ آیا پیدا میکنید که انجیل و تورات را با قرائت پشت رادیو بخوانند؟! اگر بخوانند تمسخرآمیز است و کسی نمیتواند تحمل کند. و یا مگر میشود نثر سعدی را با صوت خواند؟

این از ویژگیهای اسلوب قرآن است که نه قبل از آن سابقه دارد و نه بعد از آن در زبان عربی دیده شده است.

جالب آن است که اینهمه افرادی که حافظ قرآن شدند و به قرآن عشق