مجموعه آثار ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ١٤٦ - خطر منافق

است؟

این مسئله را- که چرا این همه قرآن روی منافقین تکیه کرده است- مفسرین طرح کردهاند و معمولًا چنین پاسخ دادهاند: با وجود اینکه منافق یکی از اقسام کافر است در عین حال چنانکه از قرآن در بعضی موارد استفاده میشود منافق خطرش برای اسلام از کافر بیشتر است، زیرا کافر- یعنی کسی که قرآن اصطلاحاً او را کافر میخواند- کسی است که خدا و پیغمبر را قبول ندارد ولی صداقت دارد، یعنی علناً اظهار میکند و تکلیف مردم با او روشن است. ولی آن کس که بر روی عقیده قلبی خود روپوش نهاده و به زبان طوری سخن میگوید و در دل طور دیگر است، خطرش بسیار زیاد است زیرا مردم مسلمان را گول میزند، و هیچ گاه مردم از کفار گول نمیخورند. و لذا میفرماید: انَّ الْمُنافِقینَ فِی الدَّرْک الْاسْفَلِ مِنَ النّارِ [١].

اینکه در تاریخ میبینیم پیامبر جنگید و پیروز شد ولی علی علیه السلام نتوانست مانند رسولاللَّه صلی الله علیه و آله پیش ببرد، جهتش همین است که پیامبر با کفار جنگید و علی با منافقین؛ یعنی رسولاللَّه با مردمی جنگید که در مسلک و مرام خودشان صادق و صریح بودند و وقتی میگفت بگویید لا اله الّا اللَّه میگفتند ما قبول نداریم. در مقابل رسولاللَّه ابوسفیان شعار میداد: اعْلُ هُبَل، اعْلُ هُبَل و پیغمبر در مقابل آنان میگفت بگویید: اللَّهُ اعْلی وَ اجَلُّ، و بالاخره اللَّه با هبل رو در روی هم قرار میگرفت، لذا نتیجه معلوم بود: پیروزی اللَّه و شکست هبل.

ولی علی علیه السلام با همان ابوسفیانها روبرو بود اما شعارشان شعار اسلام بود.

معاویه که همواره دنبالهرو اهداف پدرش ابوسفیان بود اگر علناً شعارش اعْلُ هُبَل میبود صد درصد از علی شکست میخورد ولی اینک لباس اسلام به تن کرده و به جای اعْلُ هُبَل گفتن در حالی که برای اسلام اشک تمساح میریزد شعار میدهد که:

وَ مَنْ قُتِلَ مَظْلوماً فَقَدْ جَعَلْنا لِوَلِیهِ سُلْطاناً فَلا یسْرِفْ فِی الْقَتْلِ انَّهُ کانَ مَنْصوراً [٢].