مجموعه آثار ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٦٣٩ - اشراط الساعه

نیست. ولی اینها را با هم میگفتند.

«انّا کاشِفُوا الْعَذابِ قَلیلًا انَّکمْ عائِدونَ» ما مدت کمی عذاب را برمیداریم ولی شما برمیگردید به حالت خودتان. «یوْمَ نَبْطِشُ الْبَطْشَةَ الْکبْری انّا مُنْتَقِمونَ» انتقام ما این نیست، انتقام ما آن روزی است که حمله بزرگ را به اینها میآوریم. ابن مسعود که «دخان مبین» را مربوط به مجاعه مکه و قهراً مخصوص قریش دانسته و حمله بزرگ خدا را هم در دنیا و مخصوص قریش دانسته است، گفته این اشاره به قضیه بدر است: آن مجاعه که چیزی نیست، حمله بزرگِ ریشهکن کننده بر این قریش را در آینده انجام خواهیم داد (این سوره در مکه نازل شده، بدر هم در مدینه واقع شد).

ولی کسانی که «دخان مبین» را مربوط به اشراطالساعه میدانند «یوْمَ نَبْطِشُ الْبَطْشَةَ الْکبْری» را مربوط به قیامت میدانند؛ یعنی این عذابهای دنیایی عذاب اصلی الهی نیست؛ حمله شدید الهی آن است که در قیامت آغاز میشود. و صلّی اللَّه علی محمّد و اله الطاهرین.