یحْلِفونَ بِاللَّهِ لَکمْ لِیرْضوکمْ گرمند به قسمهای غِلاظ و شِداد خوردن که ما چنین نکردیم، ما چنان نکردیم، ما با شما هستیم، که مؤمنین را راضی کنند. مؤمنین هم شاید کم و بیش تحت تأثیر قرار میگرفتند. قرآن میگوید چرا اینقدر کوشش میکنید که مؤمنین را راضی کنید، کوشش کنید خدا و پیغمبر را راضی کنید، یعنی منافق نباشید. چرا پیدرپی قسم میخورید تا مؤمنین را راضی کنید؟ قسم نخورید، نیتتان را تغییر بدهید تا خدا از شما راضی بشود، تا پیغمبر خدا از شما راضی بشود.

وَ اللَّهُ وَ رَسولُهُ احَقُّ انْ یرْضوهُ خدا و پیغمبر سزاوارترند که خدا را راضی کنید.

نمیفرماید خدا و پیغمبر سزاوارترند که خدا و پیغمبر را راضی کنید. وقتی مقام جلب رضاست که نوعی عبادت و عبودیت است، دیگر پیغمبر را وارد نمیکند. خدا و پیغمبر سزاوارترند که در راه رضای خدا بکوشید یعنی رضای پیغمبر هم همان رضای خداست. نمیگوید هم خدا را راضی کنید هم پیغمبر، چون رضای پیغمبر غیر از رضای خدا نیست. و خدا و پیغمبر خدا سزاوارترند به اینکه اینها خدا را راضی کنند انْ کانوا مُؤْمِنینَ اگر واقعاً مؤمناند و راست میگویند.

أَلَمْ یعْلَموا انَّهُ مَنْ یحادِدِ اللَّهَ وَ رَسولَهُ فَانَّ لَهُ نارَ جَهَنَّمَ خالِداً فیها. آیا اینها این مطلب را نمیدانند که هرکسی که با پیغمبر اکرم معارضه کند و او در حدی قرار بگیرد و پیغمبر در حد دیگر، حسابش را با پیغمبر جدا کند و در مقابل پیغمبر صفبندی و جانبگیری نماید، همچنان که این منافقین میکنند، برای چنین کسی آتش جهنم است خالِداً فیها به شکل خلود که بیرون آمدن ندارد ذلِک الْخِزْی الْعَظیمُ [١] و رسوایی بزرگ این است.

آیات بعد نیز درباره منافقین است که مقداری از آن را برایتان عرض میکنم:

یحْذَرُ الْمُنافِقونَ انْ تُنَزَّلَ عَلَیهِمْ سورَةٌ تُنَبِّئُهُمْ بِما فی قُلوبِهِمْ قُلِ اسْتَهْزِؤا انَّ اللَّهَ مُخْرِجٌ ما تَحْذَرونَ. وَ لَئِنْ سَأَلْتَهُمْ لَیقولُنَّ انَّما کنّا نَخوضُ وَ نَلْعَبُ قُلْ أَبِاللَّهِ وَ ایاتِهِ وَ رَسولِهِ کنْتُمْ تَسْتَهْزِؤنَ. لاتَعْتَذِروا قَدْ کفَرْتُمْ بَعْدَ ایمانِکمْ انْ نَعْفُ عَنْ

[١]. توبه/ ٦٢ و ٦٣.