حکمت‌ها و اندرزها ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٥٩ - حکومت عقل

خیر حقیقی و صلاح و سعادت است به او بنمایاند، همیشه صرف تأمین هوا و هوسهای آنی و منظورهای پست و کوچک شهوانی شود، چنین شخصی از بهائم و حیوانات پست‌تر است[١] .

مولوی در کتاب مثنوی مضمون این حدیث را به نظم آورده، آنجا که می‌گوید :

در حدیث آمد که یزدان مجید خلق عالم را سه گونه آفرید

یگ گُرُه را جمله عقل و علم و جود او فرشته است و نداند جز سجود

نیست اندر عنصرش حرص و هوا نور مطلق زنده از عشق خدا

یک گروه دیگر از دانش تهی همچو حیوان از علف در فربهی

او نبیند جز که اصطبل و علف از شقاوت غافل است و از شرف

وان سیم هست آدمیزاد و بشر از ملائک نیمی و نیمی ز خر

نیم حیوان مایل سفلی بود نیم دیگر مایه علوی شود

تا کدامین غالب آید در نبرد زین دو گانه تا کدامین برد نرد

عقل اگر غالب شود پس شد فزون از ملائک این بشر در آزمون

[١] . علل‌الشرايع، ج ١، باب ٦ / ص ٤.