حکمتها و اندرزها ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٢٠٠ - نمـاز
بوده باشد. اگر اینچنین خوانده شود به قلب نرمی و روشنایی میبخشد، آثار تیرگی گناهان را محو میکند و رغبت آدمی را به گناهکاری از بین میبرد و مانع فحشا و منکر میگردد. رسول خدا به اصحاب خود میفرمود: «برخیزید و آتشهایی که روشن کردهاید با نماز و توجه به خدا خاموش کنید.»[١]
نماز شرایط و آدابی دارد. لباس نمازگزار و محل نماز او و همچنین آب وضو و محل وضو باید از مال حلال تهیه شده باشد و یا صاحب مال رضایت داشته باشد. جامه و بدن نمازگزار باید پاک باشد. باید رو به کعبه که خانه توحید است و به دست پاک ابراهیم و پسرش اسماعیل ساخته شده و از آنجا ندای لا اله الّا الله به جهان رسیده، بایستد. هر نمازی را باید در وقت معین انجام دهد. در حال نماز باید هیچ سخنی جز ذکر خدا و تسبیح و تقدیس او به زبان نیاورد، به این طرف و آن طرف متوجه نشود، خود را از خوردن و آشامیدن و خنده و گریه و انجام کارهای روزمره ضبط کند، در حال ذکر و قرائتْ آرامش بدن داشته باشد. قبل از نماز باید با وضو یا غسل یا تیمم وارد نماز گردد.
شرایط و آداب نماز مجموعهای است از آنچه یک انسان تربیتیافته و مترقی باید دارای آنها باشد. یک انسان تربیتیافته، حقوق اجتماعی را محترم میشمارد. اول چیزی که نمازگزار توجه دارد مشروع بودن جامه و محل نماز و آب و محل وضو است. نمازگزار اگر دَینی از مردم بر ذمّه داشته باشد و مورد مطالبه باشد، باید اول آن دین را بپردازد و سپس وارد نماز شود. انسان تربیتیافته، پاکیزه و نظیف و وقتشناس و آشنا به حقایق و باانضباط و خویشتندار است. نمازگزار که وارد نماز میشود پاک و پاکیزه و نظیف است، وقتشناس و جهتشناس است، به
[١] . تهذيبالاحكام، ج ٢ / ص ٢٣٨.