ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ١٨١ - نصرآبادى- ميرزا محمد طاهر

بود چو مار و ليكن شود بعكس اثر

ز زهر مهره آن پيكر عدو بيجان‌

پيام مرگ برد بانگ او سوى اعدا

نويد فتح رساند بشهريار جهان‌

ز دود آتش كامش شود بدوده خصم‌

صداى ناله مبدّل بعلّت خفقان‌

رقم نمود بتاريخ هشت بيت قلم‌

كه حفظ سال زهر مصرعيش هست عيان‌

چه توپ قلعه جنگ و عناد را دهليز- ١٠٨٢

بود ستون و كند منزل عدو ويران- ١٠٨٢

بود برزم عدو اژدهاى آتش زاد- ١٠٨٢

بقلبگاه شود اژدرى گشاده دهان- ١٠٨٢

كليد چاره ولى در گشاده از ديوار- ١٠٨٢

بود ز جرم حصارى چو دشمن از ميدان- ١٠٨٢

ز دود كينه او چشم دشمن بد كور- ١٠٨٢

ز كوب هيبت او قلعه فلك لرزان- ١٠٨٢

بجاى حرب كند بانگ همچو نالش رعد- ١٠٨٢

بدهر شعله جانكاه وى چو برق جهان- ١٠٨٢

جحيم از نفس شعله حال او بعرق- ١٠٨٢

سموم از دم آتش بلاى وى سوزان- ١٠٨٢

بود بجوش فنا آستين چنگ اجل- ١٠٨٢

ولى دهان صف حرب را گشوده زبان- ١٠٨٢

ز مهر تا بود آيينه جمال سپهر- ١٠٨٢

بنام شاه سليمان شود جميع جهان- ١٠٨٢