ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ٤٩ - ميبدى- امير حسين قاضيمير بن معين الدين
مطابق عدد جمله وضع جديد- ٨٩٧ است تأليف و در پاريس با ترجمه لاتينى چاپ شده است ٢- حاشيه تحرير اقليدس خواجه ٣- حاشيه شرح ملخص قاضىزاده رومى در هيئت ٤- ديوان معميات ٥- شرح حديث العسكرى ع صعد ناذرى الحقائق ٦- شرح ديوان مشهور منسوب بحضرت امير المؤمنين ع بفارسى كه دو مرتبه در طهران مستقلا و در حاشيه شرح نهج البلاغه نواب چاپ شده و در ديباچه اين كتاب قواعد متصوّفه و مقدارى از عقايد و رسوم و آداب و مجارى حالات ايشان و انسان كبير و انسان صغير و مراتب ترقيّات بشرى را ضمن هفت فاتحه (مقدمه) بسط داده و در فاتحه هفتم مقدارى وافى از مناقب و فضائل و معجزات و مكام اخلاق حضرت امير المؤمنين ع را نگارش داده و گويد حروف نورانيّه مقطّعه كه در اوائل سور قرآنى است بعد از اسقاط مكرّرات آنها اين جمله: على صراط حق نمسكه برميآيد. نيز از ترمدى از انس از حضرت نبوى ص روايت كرده كه فرمود:
رحم اللّه عليا اللهم ادر الحق معه حيث دار. نيز گويد كه حضرت امير ع از اسرار علم جفر مطّلع بوده و خلفا و جانشينان آن حضرت نيز احوال و وقايع عالم را از آن علم استخراج ميكردند و در سال دويست و يكم هجرت كه مأمون، حضرت على بن موسى الرضا ع را وليعهد خود گردانيده و بيعت نمود و عهدنامهاى در همين موضوع نوشت، از آن حضرت نيز خواستار نوشتن مثل آن گرديد پس آن حضرت در پشت نامه مأمون مرقوم فرمود:
الجامعه و الجفريد لان على ضد ذالك الخ. ناگفته نماند كه اين ديوان منسوب بحضرت امير ع اگرچه بسيارى از اشعارش در كتب اخبار و تواريخ و سير نيز هست لكن حكم بصحت و صدور همه آنها از آن بزرگوار محل ترديد و اشكال و ما نيز مؤلف آن را در ديباچه ديوان المعصومين مبسوطا نگارش دادهايم ٧- شرح شمسيه كه بسال ١٣٢٧ ه ق- غشكز در حاشيه ميزان الانتظام در استانبول چاپ شده است ٨- شرح طوالع ٩- شرح كافيه ابن حاجب ١٠- شرح الهداية الاثيرية در حكمت كه بشرح ميبدى معروف و در طهران چاپ شده است و غير اينها. در روضات الجنّات خود هدايه اثيريّه را از تأليفات ميبدى شمرده و آن اشتباه محض است بلكه كتاب هدايه اثيريّه تأليف اثير الدين ابهرى سابق الذكر بوده و ميبدى و اكابر ديگر آنرا شرح كردهاند.