ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ٣٨٨ - يزدانى- ميرزا عبد الوهاب
ميرمحمد در شيراز و همچنين كتيبههاى قسمتى از رواق مطهّر حضرت امام رضا ع بخط و قلم او است. علاوه بر مراتب علميّه و ديگر كمالات مذكوره در نقاشى و هنرهاى دستى نيز بحدّ كمال بود، دو اسطرلاب و چند كره افلاكى ماننده كرههاى جغرافيائى ساخته و بامر ناصر الدين شاه قاجار (١٢٦٤- ١٣١٣ ه ق- غرسد- غشيج) خسرو و شيرين نظامى را با نقش و نگار شگفتآورى نوشته است. در فنون شعرى نيز طبعى سرشار داشت، خصوصا غزليّاتش ديگر با حلاوت بود، لكن بنشر آنها همّت برنگماشت و زياده بر هزار و پانصد بيت از اشعارش بر جاى نمانده و از او است:
ترك چشم تو بكين با دل هرمسكين است |
يا همين با دل مسكين من اندر كين است |
|
روزگار من و زلف و خطوخال تو سياه |
اين سياهى همه از بخت من مسكين است |
|
من ز دشنام تو حاشا كه برنجم ليكن |
سخن تلخ دريغ از دهن شيرين است |
|
نيست آگه كسم از درد نهان جز تو بلى |
ويس داند كه چه سودا بسر رامين است |
|
گر دو صد بار زنى تيغ جفا بر سر من |
همچنان در دل من مهر تو صد چندين است |
|
نقش زلف تو مگر خامه يزدانى بست |
كز سر كلك همه صفحه او مشكين است |
|