ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ٣٨٥ - يازجى- شيخ ناصيف بن عبد اللّه بن ناصيف بن جنبلاط بن سعد

بر مراتب علميّه در حسن خط نيز وحيد عصر خود بوده و در شمار اكابر خطّاطين ميباشد.

از تأليفات و آثار قلمى او است:

١- ديوان شعر ٢- العرف الطيب فى شرح ديوان ابى الطيب (متنبى) ٣- لغة الجرائد و اين هردو در قاهره چاپ شده است ٤- مختصر كتاب الجمانة فى شرح الخزانة در علم صرف ٥- مختصر نار القرى فى شرح جوف الفرا در نحو ٦- مطالع السعد لمطالع الجواهر الفرد در صرف و نحو و اين هردو در بيروت چاپ شده است ٧- نجعة الرائد و شرعة الوارد فى المترادف و المتوارد كه در مصر چاپ شده است و غير اينها. وى در سال هزار و نهصد و ششم ميلادى در پنجاه و نه سالگى درگذشت. (ص ١٩٢٧ مط)

يازجى- شيخ خليل بن شيخ ناصيف‌

- از فضلاى ادبا و شعراى وقت خود بود، قرآن را از خواهر خود ورده خوانده پس در مدارس بيروت بتحصيل مراتب علميّه پرداخت، در حلّ مشكلات خود ببرادرش شيخ ابراهيم فوق مراجعه مينمود تا در آداب عربيّه متبحّر گرديد، در شعر نيز قريحه‌اى وقّاد و طبعى سرشار داشت، بدون تكلّف شعر ميگفت، بلكه محاورات معمولى را نيز بطريق نظم گفتن اصلا صعوبتى درباره وى نداشت، بموسيقى شرقى حريص بود، در عود و بربطنوازى ماهر و از تأليفات او است:

١- الخنساء اوكيد النساء ٢- المروة و الوفاء كه دو مرتبه در قاهره چاپ شده است ٣- نسمات الاوراق و غيرها. بسال هزار و هشتصد و هشتاد و نهم ميلادى در سى و پنج سالگى در ضاحبه بيروت درگذشت و جنازه‌اش به بيروت نقل و پهلوى پدرش دفن شد.

(ص ١٩٣٢ مط)

يازجى- شيخ ناصيف بن عبد اللّه بن ناصيف بن جنبلاط بن سعد

- يازجى، لبنانىّ الولادة، حمصىّ الاصل، ابو حبيب الكنية، پدر دو نفر يازجى (ابراهيم و خليل مذكورين فوق) ميباشد كه به يازجى اكبر موصوف، از افاضل ادبا و ارباب كمال، در هريك از لغت و صرف و نحو و بديع و عروض و فقه و طبّ و منطق و موسيقى متبحّر و در فنون شعرى متمهّر بود، پيش از ده سالگى شعر خوب ميگفت،